ว? หากอย่างนั้นตอนนี้…” หร่วนฮูหยินอดหันไปมององค์หญิงใหญ่ไม่ได้
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “ของสิ่งนี้ซ่อนอยู่ลึกมาก อาศัยแค่สายตาคงมองไม่ออก จะต้องให้คนมาปลดของที่อยู่บนตัวขององค์หญิงใหญ่ออกทั้งหมด รวมถึงปิ่นปักผมและแหวนต่างๆ ก็ต้องเปลี่ยนด้วย ข้าจะได้ตรวจสอบดูทีละชิ้น”
ไหนเลยหร่วนฮูหยินจะรอได้อีก นางรีบเรียกบ่าวหญิงชราคนรับใช้เข้ามาจับตัวองค์หญิงใหญ่เข้าไปในห้องโดยไม่สนใจด้วยซ้ำว่าองค์หญิงใหญ่จะรู้สึกอย่างไรด้วยซ้ำ
เซี่ยเฉียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตามเข้าไปด้วย
อาคมแย่งชิงโชคชะตานี้ค่อนข้างรุนแรง มันกลับทำให้คนคนหนึ่งโมโหเสียสติจนถึงขั้นนี้ได้ในเวลาสั้นๆ เพียงหนึ่งถึงสองเดือน ช่างผิดปกติจริงๆ
นางจะต้องเข้าไปดูเองเพื่อจะได้ไม่พลาดอะไรไป
เซี่ยเฉียวเป็นคนหน้าด้านอยู่แล้ว องค์หญิงใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเป็นลูกค้าของนาง เซี่ยเฉียวจ้องมองนางไม่ต่างอะไรกับมองหมูสามชั้น สีหน้าท่าทางของนางสงบนิ่งยิ่งนัก
“บนไหล่นี้คืออะไร” เซี่ยเฉียวสังเกตอย่างระมัดระวังและถามเอ่ยถามหญิงรับใช้ติดตามตัวองค์หญิงใหญ่
