ค์ชายสี่ได้ยินเช่นนั้นก็พากันตกตะลึงไป
“นี่หมายความว่า นาง…ถูกของเข้าจริงๆ หรือ รบกวนปรมาจารย์ช่วยกำจัดสิ่งชั่วร้ายพวกนี้ออกไปด้วยเถอะ!” หร่วนฮูหยินตื่นเต้นมาก
“ปรมาจารย์ มันเป็นปีศาจชั่วร้ายตนใดหรือ” องค์ชายสี่เองก็สงสัย
“ไม่มีวิญญาณชั่วร้ายอะไรหรอก แต่เป็นวิชาอาคมชั่วร้ายเท่านั้น เพียงแต่มันแปลกเล็กน้อย…” เซี่ยเฉียวลังเลไปครู่หนึ่งก่อนจะเลือกที่จะบอกอย่างตรงไปตรงมา “ปกติแล้ววิชาอาคมชั่วร้ายพวกนี้ไม่ใช่จะทำให้สำเร็จกันได้ง่ายๆ โดยมากแล้วจะต้องมีอะไรบางอย่างจากผู้เคราะห์ร้าย อย่างเช่น แปดอักษรวันเดือนปีเกิด เลือดหรือเส้นผม เป็นต้น ซึ่งใช่ว่าจะได้มาง่ายๆ องค์หญิงอยู่ในวังหลังมานานแล้ว นั่นยิ่งทำให้มันยากเข้าไปใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้นคาถาอาคมชั่วร้ายนี้ก็ร้ายกาจยิ่งนัก เขาไม่ได้หมายเอาชีวิต แต่เป็นโชคชะตาของนาง ถ้าหากต้องการให้อาคมชั่วร้ายนี้สำเร็จ ไม่เพียงแต่จะต้องใช้เลือดและแปดอักษรเท่านั้น แต่ยังจะต้องให้องค์หญิงพกของที่จะฉกชิงโชคชะตาของนางนั้นติดตัวไว้ด้วย”
คนที่อยู่ตรงหน้านางคือองค์หญิง
ตั้งแต่สมัยโบราณนานมา ในวังหลังไม่เคยขาดผู้สูงศักดิ์ที่ใช้วิธีการชั่วร้าย การฆ่าคนตายไปบ้างก็นับได้ว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
และเพราะวังหลังในราชวงศ์นี้ค่อนข้างสุขสงบ ดังนั้นหร่วนเฟยจึงค่อนข้างกังวลใจ เมื่อนางเกิดความสงสัยขึ้นก็จึงได้ขอให้บ้านฝั่งมารดาที่อยู่ข้างนอกช่วยคิดหาวิธีแก้ปัญหา
“จะต้องพกติดตั