ตอนที่ 1153 ไม่มีใครกังวลใจเลยสักคน / ตอนที่ 1154 หน้าด้าน
ตอนที่ 1153 ไม่มีใครกังวลใจเลยสักคน
เซี่ยเฉียวเองก็ซาบซึ้งใจเป็นที่สุด แม้ว่าตั้งแต่เด็กชายชราจะตำหนิติเตียนนางมาไม่น้อย แต่คนที่ห่วงใยนางที่สุดก็คือเขาเช่นกัน
นางยังจำได้ว่า ตอนที่ยังเป็นเด็กนางมักจะเป็นลมอยู่เสมอ พอฟื้นขึ้นมา บางครั้งนางก็จะเห็นชายชราตาแดง ดูเศร้าโศกมากกว่านางเสียอีก ทั้งน่าสงสารและน่าตลกในเวลาเดียวกัน
สร้อยข้อมือนั้นสกปรกมากและส่งกลิ่นเหม็นหึ่ง แต่เซี่ยเฉียวก็มิได้รังเกียจและสวมมันต่อหน้าเขาแต่โดยดี
หลังจากนั้นไม่นาน ‘คนโง่’ คนนั้นก็ถูกนำตัวมา
“…” เซี่ยเฉียวยากที่จะเอ่ยอะไรได้
อืม…ดูน่าอนาถกว่าตาเฒ่าของนางเสียอีก
ใบหน้าของเปื้อนฝุ่นกระดำกระด่าง มันสกปรกจริงๆ และเสื้อผ้าบนร่างกายของเขายังพอจะมองออกว่าเป็นผ้าปักลายสวยงาม แต่…มันขาดวิ่นไปมากแล้ว และยังส่งกลิ่นแรงด้วย
เซี่ยเฉียวมองออกว่าเจ้าเด็กโง่อายุยังไม่มาก อย่างมากเขาก็อายุประมาณยี่สิบปีเท่านั้น ดูจากรูปกระดูกของเขาแล้วดูเหมือนเขาจะเป็นคนร่ำรวยมีเกียรติ แต่ไม่รู้ด้วยสาเหตุใดเขาจึงได้อยู่ในสภาพที่น่าสังเวชและน่าสงสารขนาดนี้
“อาจารย์ ท่านเก็บคนผู้นี้มาจากไหนกันแน่” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกว่าคนผู้นี้…คุ้นๆ
เขาเงียบไปครู่หนึ่งเพื่อครุ่นคิด
“เขาหรือ…ข้าบังเอิญเจอเข้าตอนที่พักที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งพอดี เขาไม่ธรรมดานะ มีบ่าวรับใช้ล้อมหน้าล้อมหลัง
