ตอนที่ 1149 โทษข้าได้หรือ / ตอนที่ 1150 พิการถาวร
ตอนที่ 1149 โทษข้าได้หรือ
เซี่ยเฉียวอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ นางทั้งสงสารทั้งเหนื่อยใจก่อนจะรีบให้คนไปเตรียมน้ำร้อนและเสื้อผ้าไว้ให้อาจารย์ของตนอาบน้ำ
เสื้อผ้าของอาจารย์ดูเหมือนกับว่าเขาไปกลิ้งในบ่อโคลนมารอบหนึ่ง มันส่งกลิ่นเหม็นออกมาไม่หยุด เมื่อมองดูให้ดีภายในดินสีดำทั่วตัวนั้นดูเหมือนจะมีซากแมลงตัวเล็กๆ ปะปนอยู่ด้วย…
ผมเผ้ายุ่งเหยิง รองเท้าขาดเป็นรู แข้งขาสั่นเทา เล็บสกปรกเปื้อนฝุ่น…
น่าปวดหัว
“เดี๋ยวก่อน ข้ายังพาเจ้าโง่คนหนึ่งมาด้วย แต่ข้าคิดว่าจะเข้ามาในที่นี้คงจะยาก หากเผื่อเกิดการลงไม้ลงมือกันขึ้นมา ข้าคงจะหนีไม่รอดเมื่อพาเขามาด้วย ก็เลยจัดที่ให้เขารออยู่ข้างนอก…” โม่หลิงจือรีบเอ่ย
เซี่ยเฉียวร้องไห้ไม่ออก “อาจารย์ ท่านยังเป็นถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะพาคนอื่นมาอีกหรือ ท่านแน่ใจนะว่าท่านไม่ได้เป็นคนทำให้เขาโง่?!”
“……” โม่หลิงจื่อรู้สึกว่ามีลูกธนูพุ่งเข้าที่หน้าอกของเขา น้ำเสียงขลาดๆ อยู่บ้าง “ข้าทำแหละ แต่ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ…ใครใช้ให้เด็กโง่นี่ยืนกรานที่จะติดตามข้ามาตลอดทางด้วยเล่า…”
“เพราะท่านจริงๆ ด้วย!?” เซี่ยเฉียวถอนใจอย่างแรง
อาจารย์ของนางกลายเป็นแบบนี้ก็ถือว่าเป็นความสามารถของเขาแล้ว!
ตอนที่นางออกจากวัดสุ่ยเย่ว์มา นางทิ้งศิษย์น้องเอาไว้ในวัดไม่น้อย และแน่นอนว่าพวกเขาไม่ใช่ศิษย์ที่สืบทอดมาโดนตรง พวกเขาเป็นเพียงคนทั่วไปที่เข้าสำนักมา
