าจะหวาดกลัวขนาดไหน…
เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะ นางยังต้องมานั่งกังวลว่าพี่ชายใหญ่นางจะรู้ ต้องคอยระแวดระวังอยู่ทุกวัน ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เซี่ยผิงกั่งเป็นผู้ชายสามศอกจะมามัวคิดเล็กคิดน้อยแบบนี้ทำไม
ตอนนี้อวี๋เซียนก็รู้แล้วว่าชื่อเสียงของตระกูลเซี่ยในอดีตนั้นเลวร้ายเพียงใด แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังชื่นชมกันว่าตระกูลเซี่ยมีอนาคตสดใส
ที่พวกเขามีการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้ก็เพราะเซี่ยเฉียวทั้งนั้น
เซี่ยผิงกั่งฟังที่นางพูดจนปวดหัว “น้องสาวของข้าดีหรือไม่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าดุหรือไม่ดุนาง!”
“ไม่มีเหตุผล” อวี๋เซียนกลอกตาใส่เขา “ท่านไปเถอะ วันนี้ข้าขี้เกียจดื่มกับท่านแล้ว”
“……” เซี่ยผิงกั่งอ้าปากค้าง
อย่านะ เขาอยากดื่มเหล้ากับอวี๋เซียนจริงๆ ไม่ใช่อะไรหรอก ก็เซี่ยเฉียวมอบเหล้าชั้นดีที่นางซ่อนเอาไว้พวกนั้นให้อวี๋เซียนหมดแล้ว! อีกอย่าง การพูดคุยกับอวี๋เซียนก็ทำให้เขามีความสุขจริงๆ ไม่เหมือนคนอื่นที่มักจะคิดว่าเขาดุ มีอะไรก็ไม่กล้าพูดออกมาตรงๆ
“บ้านตระกูลโจวเป็นอย่างไรบ้างแล้ว” เซี่ยผิงกั่งยิ้มเอาอกเอาใจอย่างที่หาได้ยากยิ่ง จากนั้นเขาก็พูดเรื่องอื่น
ตอนนี้อวี๋เซียนอารมณ์ไม่ดี ถึงอย่างไรก็ต้องให้คนอื่นมารับโทสะของนางไปใช่ไหม
แล้วก็เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ พอเซี่ยผิงกั่งพูดถึงตระกูลโจว สายตาอวี๋เซียนก็วาบประกายขึ้นมาทันทีก่อนจะตบโต๊ะไปทีหนึ่ง “ตอนนี้พี่ชายของเข้าพาท่านป้าย้ายออกไปอยู่ที่อื่นแล้ว
