่าบาท นอกจากโจวเว่ยจงแล้ว พวกเขาก็อยู่ห่างออกไปทั้งนั้น พวกเขาคงไม่ถามอะไรมากมาย ประเดี๋ยวข้าจะแต่งหน้าใหม่ คนอื่นก็ไม่รู้แล้ว…” เซี่ยเฉียวเอ่ย “ตราบใดที่พวกเจ้าไม่พูดออกไป”
“อย่างนั้นไม่ได้ เจ้าต้องถามความประสงค์ของรัชทายาทด้วย หากข้าแต่งงานแล้ว ภรรยาเอาแต่ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกอย่างนี้ ข้าก็คงไม่พอใจเหมือนกัน” เซี่ยผิงกั่งชี้ให้เห็นสิ่งที่เขาคิดอยู่
จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
ใครๆ ต่างก็บอกว่าเซี่ยผิงกั่งผู้นี้เป็นพวกที่ใช้กำลังเป็นอย่างเดียว ไม่มีความคิดอะไร
แต่ในความเป็นจริงแล้ว เจ้าเด็กนี่มีความคิดมากกว่าใครๆ เสียอีก เพียงแต่มันถูกซ่อนไว้ภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูดุดันเท่านั้น
คำพูดของเขาในตอนนี้ใช่ว่าจะเป็นการเตือนสติเซี่ยเฉียวเสียเมื่อไร
เห็นได้ชัดว่าเขาอยากรู้ความเห็นของเขามากกว่า
สถานะของพระชายาไม่เหมือนคนอื่น ตามหลักแล้วนางจะต้องทำตัวให้สง่างาม ไม่ควรที่จะทำตัวเป็นนักพรตเตร็ดเตร่ไปทั่ว ถ้าหากวันนี้เขาพยักหน้าเห็นด้วย วันหน้าไม่ว่าจะมีคนอื่นรู้เห็นตัวตนของพระชายา เขาก็จะต้องแบกรับมันไปร่วมกับเซี่ยเฉียว ไม่สามารถที่จะรังแกและทอดทิ้งนางได้ และยิ่งไม่อาจนำเรื่องที่นางเป็นนักพรตนี้มากดขี่เซี่ยเฉียวด้วย
เจ้าเด็กนี่เท่ากับอยากได้ราชโองการก่อน
แต่คนในครอบครัวเซี่ยเฉียวมีไม่มาก เซี่ยเฉียวมีพี่ชายน้องชายแค่สองคนเท่านั้น ส่วนเซี่ยหนิวซานก็เป็นโจรที่มีชื่อเสียงมาก
