เกินไป ชาตินี้ของเขาก็คงไม่มีโอกาสที่จะได้รับหน้าที่สำคัญใดๆ แล้ว อย่างมากที่สุดก็คงพอพึ่งพาอาศัยเซี่ยเฉียวที่เป็นพระชายารัชทายาทหรือฮองเฮาในอนาคตเพื่อได้บรรดาศักดิ์สักตำแหน่ง
คนที่พอสามารถจะใช้ได้ในตระกูลเซี่ยก็มีแต่เซี่ยผิงกั่งคนนี้คนเดียว
เขามีสมองบ้างก็เป็นเรื่องที่ดี
“คนที่ข้าแต่งงานด้วยคือโม่ชูเซิง และก็คือเซี่ยเฉียวด้วย แม้ว่านางจะเป็นพระชายารัชทายาท แต่นางก็ยังเป็นคนที่ข้ารักใคร่ชอบพอ เป็นนางในดวงใจของข้า นางอยากจะทำอะไรก็ให้นางเป็นคนตัดสินใจเอง ข้าคอยช่วยอยู่ข้างๆ ก็พอแล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย “อีกอย่าง ข้ายังมีความคิดอย่างอื่นด้วย”
เซี่ยเฉียวมองเขาอย่างสงสัย
“เผิงเทียนมิ่งราชครูคนปัจจุบันอายุมากแล้ว ข้าตั้งใจที่จะเสนอให้เสด็จพ่อแต่งตั้งโม่ชูเซิงเป็นราชครูคนต่อไป” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ย
เซี่ยเฉียวใจเต้นทันที “ตอนนี้ยังไม่ได้ อายุของข้าและความสามารถยังไม่พอ”
นั่นเป็นความจริง
นางเชี่ยวชาญเรื่องโหงวเฮ้งทำนายดวงชะตาและการจับวิญญาณ แต่นางไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องอื่นมากนัก นางยังต้องศึกษาเพิ่มเติมอีก
เช่นเดียวกับการดูปรากฏการณ์ดวงดาวเมื่อวานนี้ หากเป็นโม่หลิงจื่ออาจารย์ของนางแล้ว แม้ว่าจะมองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก แต่ท่านก็จะมองได้แม่นยำกว่ามาก
นางมีความมั่นใจในตัวเองพอสมควร แต่ถ้าหากพูดถึงตำแหน่งราชครูแล้ว นางจะต้องมีความสามารถสูงกว่านี้
