ตอนที่ 138 หลวงจีนเฒ่าบนภูเขา“กำลังภายในก็ถ่ายทอดให้กันได้ด้วยหรือ” เจียงซิ่วถามอย่างประหลาดใจ เจียงเทียนเซิงถึงจะสุขุมเท่าใดก็ยังเป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง เมื่อได้ยินคำพูดของราชามนุษย์ ดวงตาของเขาก็เผยแววตื่นเต้นออกมา
ราชามนุษย์ผู้หน้าซีดตอบว่า “ราชามนุษย์เป็นตัวตนที่พิเศษจึงถ่ายทอดต่อให้ได้จริงๆ แต่แค่กำลังภายในอย่างเดียวเท่านั้น แม้เจ้าจะครอบครองกำลังภายในที่เหนือกว่าขั้นเทวชน แต่อายุขัยของเจ้าจะไม่ยืนยาวขึ้น นอกเสียจากว่าเจ้าจะบรรลุขั้นกายาทองคำ พูดง่ายๆ ก็คือเจ้าจะมีแต่กำลังภายใน ส่วนร่างกายของเจ้า เจ้ายังต้องพึ่งตนเอง แต่หากเจ้าขึ้นครองบัลลังก์ พลังแห่งโชคชะตาของตำแหน่งฮ่องเต้จะจำกัดอายุขัยของเจ้า ฮ่องเต้ของราชวงศ์แห่งโชคชะตายากจะมีอายุเกินหนึ่งร้อยปี”
เจียงซิ่วหน้าเสียไปวูบหนึ่ง ยามนี้เขาก็เป็นฮ่องเต้ของราชวงศ์แห่งโชคชะตาเช่นกัน เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จิตใจย่อมรู้สึกไม่ดีเป็นธรรมดา
เจียงเทียนเซิงกลับเอ่ยว่า “มีชีวิตไม่เกินร้อยปีแล้วอย่างไร ชีวิตเจิดจรัสหนึ่งชาติภพ สร้างคุณูปการทิ้งไว้ให้ต้าจิ่ง ย่อมดีกว่าอยู่ไปวันๆ”
ราชามนุษย์เริ่มมองเขาเสียใหม่ แม้นี่อาจเป็นคำพูดที่เจียงซิ่วสอนให้เขาพูด แต่น้ำเสียงกับสีหน้าท่าทางที่เขาพูดออกมามิใช่ท่าทางของเด็กธรรมดาจริงๆ
เจียงเทียนเซิงจึงกราบราชามนุษย์เป็นอาจารย์เช่นนี้ ราชามนุษย์นำลิขิตสวรรค์เข้ามาพำนักในเมืองหลวง ยอดฝีมือหนึ่งพันคนของลิขิตสว
