งตาให้เขา
ซังโหยวปัดแปรงในมือด้วยสีหน้าจริงจัง และหยิบบางอย่างสำหรับแต่งขนคิ้วออกมาจากอกเสื้อค่อยๆ จัดการคิ้วเป็นจังหวะ
ลมหายใจของเขาแทบจะโดนหน้าของเมิ่งจี๋ฟัง
ใบหน้าของเมิ่งจี๋ฟังแดงก่ำด้วยความละอายอย่างยิ่ง
ทั้งเซี่ยผิงกั่งและโจวเว่ยจงต่างก็อยากรู้อยากเห็นมาก ชายร่างใหญ่สองคนพากันมายืนซ้ายคนขวาคนข้างๆ พวกเขาด้วยกลัวว่าจะพลาดขั้นตอนเล็กๆ น้อยๆ ไป
“จิ๊ๆๆ เป็นผู้หญิงนี่ยุ่งยากจริงๆ ยังต้องมาวาดคิ้วด้วย…ทั้งเล็กทั้งโค้งแบบนี้สวยตรงไหนกัน” เซี่ยผิงกั่งทำท่าทางรังเกียจเล็กน้อย
“เจ้าไม่เข้าใจเรื่องนี้ ใบหน้าผู้หญิงมีความอ่อนโยน คิ้วแบบนี้สิถึงจะดูดี ใบหน้าของคุณชายเมิ่งก็พอจะถูไถไปได้ โครงร่างก็ไม่ได้ใหญ่โตเกินไปนัก ข้าว่าประเดี๋ยวก็จะกลายเป็นสาวงามคนหนึ่งได้แล้ว” โจวเว่ยจงวิพากษ์วิจารณ์ตามๆ กัน
“ข้าว่าอาจารย์อวี๋ไม่น่าจะชอบแต่งหน้าวาดคิ้วอะไรแบบนี้” เซี่ยผิงกั่งอดพูดขึ้นมาไม่ได้
“เหลวไหล น้องสาวของข้าเป็นผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกัน ทำไมนางจะไม่วาดเล่า จะต้องเป็นเพราะเจ้าสายตาไม่ดีแน่ๆ ก็เลยมองไม่ออก อีกอย่าง…น้องสาวของข้าทำงานให้บ้านเจ้า นี่ไม่คิดจะซื้อแป้งซื้อชาดให้นางใช้บ้างเลยหรือ หากนางขายไม่ออกจะทำอย่างไร!”
ตอนที่ 1124 คนงาม
พอพูดถึงอวี๋เซียน โจวเว่ยจงก็มีอคติกับเซี่ยผิงกั่งค่อนข้างมากทีเดียว
เซี่ยผิงกั่งไม่เคยซื้อของใช้สำหรับสตรีให้อวี๋เซียนเลยจริงๆ
เขาคิดว่าอวี๋เซียนฝึกยุทธ ดังนั้นส
