ระสงค์ของรัชทายาท
“ข้า…ข้าทำอย่างไรได้…” เขาไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนจริงๆ ได้แต่ต้องกัดฟันอุทิศตนให้พวกเขา
“น่าจะมีเสื้อผ้าที่ข้ายังไม่ได้ใส่อยู่ในรถม้าของข้า เจ้าแค่เปลี่ยนเสื้อผ้าก็พอ” เซียวเฉียวเอ่ยอีก
เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกว่าเขาถูกลบหลู่
เปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าผู้หญิง!?
หากคนอื่นรู้เข้าจะเป็นอย่างไร!
“เจ้าวางใจได้ อย่างมากพวกเราก็แค่ค้างอยู่ข้างนอกอีกสักวัน พอถึงพรุ่งนี้เวลาเดียวกันนี้เจ้าก็ถือว่าทำความปรารถนาของสะใภ้ไช่สำเร็จแล้ว จากนั้นก็ค่อยเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับเป็นผู้ชาย หลังจากที่กลับไปแล้วพวกเราจะไม่บอกญาติและสหายของเจ้าแน่นอน ไม่ทำให้เจ้าอับอายแน่” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกว่าเซี่ยเฉียวเกรงใจเมิ่งจี๋ฟังมากไปหน่อย
เจ้าเด็กนี่ไม่ยอมคิดดูให้ดีๆ บ้างว่าทั้งหมดนี้เป็นการทำเพื่อใครกันแน่
เขาถูกวิญญาณติดตาม หากเขาไปหานักพรตที่วัดอื่นก็คงจะไม่สามารถสื่อสารกับวิญญาณได้อย่างนี้ คงทำได้เพียงแต่บังคับเก็บวิญญาณไป และหลังจากที่เก็บวิญญาณไปแล้ว เขาก็อย่าได้หวังเลยว่าจะได้แข็งแรงกระโดดโลดเต้นได้เหมือนเดิมในทันที
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งที่เขาโตมาขนาดนี้แล้ว แต่คาดว่าคงจะไม่เคยได้ทำกุศลอะไรมากมาย ไร้ความคิดและไร้คุณธรรม ตอนนี้เขามีโอกาสได้ทำให้วิญญาณจากไปอย่างสบายใจร่วมกับเซี่ยเฉียว มันจะต้องเป็นผลดีต่อเขาอย่างแน่นอน
แน่นอนว่าเขาเป็นรัชทายาท
สิ่งที่เขาไม่พอใจยิ่งกว่าก็คือ การที่ตระกูลเมิ่งสั
