็นเหตุผลที่นางแค้น เช่นเดียวกับที่นางแค้นสามีและลูกๆ ของนางเองนั่นแหละ ทั้งๆ ที่นางทุ่มเทอย่างมาก แต่กลับไม่มีใครให้ความสำคัญกับคำพูดของนางเลย!
เซี่ยเฉียวถามเมิ่งจี๋ฟังเกี่ยวกับความฝัน
พอเมิ่งจี๋ฟังได้ยินเช่นนั้นเขาก็อยากร้องไห้ขึ้นมาทันที
“วันนั้นข้ากลัวแทบตาย แล้วจะนอนหลับลงได้อย่างไร ข้าแค่งีบหลับไปนิดหน่อยเท่านั้น ในระหว่างที่กำลังเคลิ้มข้าก็อาจจะฝันไป แต่ข้าจำไม่ได้นี่?” เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกว่าในใต้หล้านี้ไม่มีใครที่ถูกปรักปรำหนักเท่าเขาแล้ว
“เจ้าเองก็ได้ยินแล้ว เมิ่งจี๋ฟังเองก็ไม่ได้ตั้งใจ ข้าไม่มีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจแทนเจ้าได้ว่าจะยกโทษให้เขาหรือไม่ แต่การตามติดคนเป็นก็จะมีผลต่อบุญกุศลวาสนาของเจ้า ตอนนี้ก็คลี่คลายความเข้าใจผิดได้แล้ว เอาอย่างนี้ดีไหม ให้ข้านำป้ายวิญญาณของเจ้าไปที่วัดอวี้ซวี ให้นักพรตดูแลให้ แล้วหากเจ้ายังมีความปรารถนาอะไรก็ขอให้บอกข้า ข้าจะช่วยทำให้แทน”
