ตอนที่ 1109 เห็นอะไรหรือ / ตอนที่ 1110 ไม่มีความแค้นต่อกัน
ตอนที่ 1109 เห็นอะไรหรือ
เมิ่งจี๋ฟังได้ยินคำพูดของรัชทายาทก็โกรธจนแทบกระอักเลือด
พูดอย่างนั้นได้ด้วยหรือ!
เอิกเกริก!?
ใครกันแน่ที่เอิกเกริก! รัชทายาท ท่านจะพูดคำนั้นออกมาก็น่าจะเปิดตาดูให้มันดีๆ ก่อน อย่าได้เปิดปากแล้วเอ่ยอะไรไร้สาระอย่างนั้นออกมาง่ายๆ!
แต่เพื่อนๆ ของเขากลับรีบพยักหน้าทันที และจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ แม้แต่จะเหลือบมองเขาสักหน่อย…ก็ยังไม่มี?!
เมิ่งจี๋ฟังตกตะลึงอึ้งงั้นไปเล็กน้อยและรู้สึกเย็นยะเยือกในใจ
พอเพื่อนฝูงของเขาจากไป เขาก็รู้สึกราวกับว่าตนเองเป็นลูกแกะที่ถูกทิ้งไว้ท่ามกลางฝูงหมาป่า
“จู่ๆ ข้าก็รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องไป…”
“ในเมื่อนัดกันไว้แล้วจะมากลับคำง่ายๆ ได้อย่างไร วันนี้อากาศดี ทิวทัศน์ฤดูใบไม้ผลิช่างน่ารื่นรมย์ หรือว่าเจ้าลำบากใจที่จะออกไปกับพวกเรา” น้ำเสียงจ้าวเสวียนจิ่งฟังดูค่อนข้างใจดี
ระยะนี้เขาอารมณ์ดีมาตลอด
เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกหงุดหงิดจริงๆ เขาแทบอยากจะตะโกนและก่นด่าออกมา แต่ความจริงก็คือตอนนี้เขาดูเหมือนไก่ที่พ่ายแพ้ตัวหนึ่งเท่านั้น เขาได้แต่ต้องพยักหน้าอย่างห่อเหี่ยว ท่าทางเหมือนคนถูกกระทำอยู่บ้าง
“เขามีปัญหาอะไรหรือ” เจียงจิ้นลู่เอ่ยถาม
ที่เขาถามออกมาอย่างนั้นก็เพื่อที่จะเตือนศิษย์พี่ใหญ่ว่าได้เวลาที่จะทดลองใช้น้ำตาวัวแล้ว
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขาดื้อรั้นที่สุดและยังเป็นปั
