ญหาทางใจของเขาด้วย
เซี่ยเฉียวเป็นคนรักษาคำพูด เวลานี้นางจึงหยับเอาน้ำตาวัวออกมาอย่างมีความสุข แล้วแตะมันลงบนเปลือกตาของเขา ตามด้วยพ่นน้ำยันต์เล็กน้อย จากนั้นก็รอผล
หัวใจของเจียงจิ้นลู่เต้นเป็นรัวกลอง เขานั่งรอด้วยความกระวนกระวายใจ
ผ่านไปได้สักพักเขาก็ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าทุกอย่างเสร็จสิ้น
ทันทีที่เขาลืมตาขึ้น…
หน้าของเขาก็ขาวซีดทันที
ร่างกายของเขาแข็งเกร็ง เส้นผมก็ดูเหมือนจะชี้ตั้งขึ้น หากเขาไม่ได้เตรียมใจไว้ล่วงหน้า ตอนนี้เขาคงจะเป็นลมเพราะความหวาดกลัวไปแล้วอย่างแน่นอน!
ทันใดนั้นในห้องเล็กๆ นั้นนอกจากคนที่ยังมีชีวิตเช่นพวกเขาแล้วก็ยังมีอย่างอื่นด้วยจริงๆ!
ที่อยู่ต่อหน้าต่อตาของเขาก็คือชายชราที่มีเครายาวคนหนึ่ง ใบหน้าของเขาเหี่ยวย่น สีหน้าแปลกๆ ของเขาทำให้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนเป็นตั้งแต่ที่เห็นแวบแรก!
นอกจากนี้ยังมีอีกสองสามคนที่แขวนตัวอยู่บนฉากกั้น ด้านหลังศิษย์พี่เซียวก็มีอีกหลายคน พวกเขายื่นหน้าเข้ามาดูศิษย์พี่ราวกับว่าพอใจเขาอย่างมาก จะมีก็แต่ข้างกายรัชทายาทเท่านั้นที่สะอาดสะอ้าน…
ไม่ใช่สิ!
พอเขากวาดตามองออกผ่านหน้าต่างออกไปเห็นที่ด้านนอกของหอส่องชะตาเท่านั้นล่ะ
เขากลับเห็นวิญญาณอีกจำนวนมากที่กำลังเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย และจ้องมองมาทางนี้ด้วยท่าทางจริงจัง!
เสื้อผ้าที่พวกเขาสวมใส่ดูเหมือนชุดขององครักษ์ เหมือนกับเหล่าทหารองครักษ์ของรัชทายาทไม่มีผิด!
เขาห
