ายใจกระชั้นขึ้นเล็กน้อย เซียวอวี้หรงและซังโหยวสงสัยมาก จึงได้คอยจับจ้องเขาตลอดเวลาและรอดูปฏิกิริยาของเขา เมื่อเห็นว่าเขาไม่พูดอะไรก็ยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่ “ศิษย์น้องเจียง เจ้าเห็นอะไรหรือ”
“เห็น เห็น เห็น…” เขาอ้าปากอย่างยากเย็น แต่กลับติดอ่างพูดอะไรไม่ออกสักคำ!
ในโลกนี้มีผีจริงๆ ไม่ใช่แค่มี แต่…มีเยอะมาก!
“เด็กน้อยคนนี้ใจไม่ค่อยกล้าเท่าไรเลย” หลังจากที่ไป๋หลี่จี้ได้เห็นความกล้าหาญของเซี่ยเฉียวมาแล้ว และได้เห็นเจียงจิ้นลู่ในขณะนี้ เขาก็รู้สึกจู้จี้จุกจิกและรังเกียจเล็กน้อย
เจียงจิ้นลู่ได้ยินคำพูดของเขาแล้วยิ่งดูเหมือนแมวที่กำลังหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก เขาสั่นไปทั้งตัว พยายามอ้าปากพูด “ท่าน ท่านได้ยินไหม…มี มี ชาย ชายชรา…อยู่ที่นี่…”
“ชายชรา?” ซังโหยวอดพูดแทนเขาไม่ได้
ดวงตาของเจียงจิ้นลู่เป็นประกายขึ้นมาทันที “ท่านก็เห็นเหมือนกันหรือ!”
“ไม่มีนี่?” ซังโหยวส่ายหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย
ชายชรามาจากไหนอีก
ทั้งห้องเต็มไปด้วยชายหนุ่มที่แข็งแรง
เจียงจิ้นลู่รู้สึกราวกับว่าคอของเขาถูกคนบีบเอาไว้ เขาทั้งกระวนกระวายและหวาดกลัว
ตอนที่ 1110 ไม่มีความแค้นต่อกัน
พวกวิญญาณไป๋หลี่จี้และคนอื่นๆ แค่มาดูความครึกครื้นเท่านั้น พวกเขาได้ยินที่เซี่ยเฉียวพูดก็เลยพากันมากันไม่น้อย เพราะได้ยินว่าพวกเขาเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีความสามารถจึงได้อยากมาดู
แล้วก็เป็นอย่างที่เซี่ยเฉียวพูดไว้จริงๆ เด็กรุ่นหลังพวกนี้ไม่เลวเลย
เซียวอว