ั้น
น้องสาวของเขาอายุน้อยกว่าเจียงจิ้นลู่อีก และนางก็ยังเห็นสิ่งเหล่านี้ได้ตั้งแต่ยังเล็กด้วย แต่นางก็ยังอยู่มาได้ไม่ใช่หรือ
เจียงจิ้นลู่เพิ่งจะเห็นแต่วันเดียว หากเขาทนไม่ได้ก็แปลว่าเขาใช้การไม่ได้จริงๆ
ซังโหยวไม่ชอบฟังคำพูดของเซี่ยผิงกั่ง เขาจึงหน้านิ่วคิ้วขมวดไม่ได้ “ใต้เท้าเซี่ยควรพูดให้ไพเราะกว่านี้ ที่บ้านซังโหยวมีหนังสืออยู่ ไม่อย่างนั้นวันหน้าข้าจะส่งไปให้ใต้เท้าบ้าง ท่านลองอ่านมันผ่านตาสักรอบสิ มันจะต้องทำให้ใต้เท้าเซี่ยเปลี่ยนแปลงเหมือนได้เกิดใหม่แน่”
“……” เซี่ยผิงกั่งหันหน้าไปมองซังโหยว “อ่านหนังสือ? ช่างมันเถอะ ปีที่แล้วเพราะข้าอยากจะได้ทวนจากสำนักศึกษาเจียงไห่ ข้าก็เลยอ่านหนังสือทั้งวันทั้งคืนจนอาเจียนออกมาหลายครั้ง พวกเราไม่ได้มีความแค้นต่อกัน ทำไมเจ้าถึงต้องพยายามทำร้ายข้าด้วย!”
