ำแห้ง ที่อย่างนั้นให้ข้ามอง ข้ายังไม่อยากจะมองเลย แล้วข้าจะไปล่วงเกินใครได้”
มันไม่เป็นธรรมกับเขาเลย!
นางจะไปติดตามใครก็ไม่ตาม ต้องมาตามเขาด้วย!
คิดไปคิดมาก็น่าจะเป็นอย่างนั้น เมิ่งจี๋ฟังเป็นคุณชายผู้รักความสะอาด พอเขาไปอยู่ในที่อย่างนั้นก็คงไม่อยากจะแตะพื้นด้วยซ้ำ
“ในเมื่อเจ้าจำไม่ได้ก็กลับไปกับข้าสักครั้ง ไปตรวจดูให้ดีเพื่อหาสาเหตุ แล้วขอโทษนาง จะได้หาทางให้นางยกโทษให้เจ้า แต่ถ้าหากให้ข้าบังคับเก็บวิญญาณของนาง ไอแค้นของวิญญาณนี้ก็จะยิ่งรุนแรง และไม่เป็นผลดีต่อบุญกุศลของเจ้าเองด้วย” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
“ยังต้องกลับไปอีก?!” เมิ่งจี๋ฟังนึกถึงที่แห่งนั้นแล้วก็ขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งร่าง
หมู่บ้านนั้นน่ากลัวจริงๆ
โดยเฉพาะในตอนกลางคืน แค่เสียงลมก็ทำให้ขนหัวลุกได้แล้ว!