้าของเขาเป็นศูนย์กลาง
แต่เงานั้น…ไม่มีหัว!
เงาที่ไร้ศีรษะ!
เขาตัวสั่นทันที
เซี่ยเฉียวมองไปที่เมิ่งจี๋ฟังด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ วิญญาณเงานี้เป็นเช่นนี้ มันชอบทำให้ผู้คนหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ตอนนี้มันถูกดึงดูดด้วยกลิ่นธูปของนาง แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะยั่วแหย่เมิ่งจี๋ฟัง
สิ่งที่เซี่ยเฉียวเห็นไม่เหมือนกับสิ่งที่เมิ่งจี๋ฟังเห็น
สิ่งที่นางเห็นคือวิญญาณ แต่สิ่งที่เมิ่งจี๋ฟังเห็นคือเงาประหลาด
วิญญาณตนนี้มืดๆ สลัวๆ มันไม่มีศีรษะ ศีรษะนั้นกลับมาอยู่อ้อมแขนของเขาตรงหน้าอกแทน และมันกำลังมองมาที่นาง
ศีรษะของนางไม่ได้เปื้อนเลือดเท่าใดนัก ดูแล้วนางน่าจะไม่ได้ตายเพราะถูกตัดศีรษะ แต่เหตุผลที่นางถอดศีรษะออกมาก็เป็นเพราะต้องการที่จะทำให้คนหวาดกลัวเท่านั้น
เป็นวิญญาณของผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนที่นางตายน่าจะมีอายุประมาณสามสี่สิบปี
ใบหน้าของนางโศกเศร้าและระทมทุกข์เล็กน้อย ตรงหว่างคิ้วของนางมีริ้วรอยสามขีดอย่างเห็นได้ชัด ตอนที่นางยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่รู้ว่านางต้องทอดถอนใจมามากน้อยแค่ไหน
การแต่งตัวของนางยิ่งเรียบง่ายมาก นางสวมเสื้อผ้าลินินเนื้อหยาบ และแม้ว่านางจะเป็นวิญญาณก็ยังสามารถมองเห็นผิวที่หยาบกร้านดำคล้ำ มือที่แตกระแหง และหลังที่ค่อมเล็กน้อยของนางได้
“เจ้ามีชีวิตขมขื่นมามาก” เซี่ยเฉียวเอ่ยปากขณะที่มองนางก่อนจะถอนหายใจออกมา
“ขมขื่น?” น้ำเสียงของวิญญาณแหบแห้ง สองมือนั้นลูบศีรษะสัมผัสเส้นผมที่เหลืองแห้งกรอบของตนเอง
