ยบ
จ้าวเสวียนจิ่งเบียดตัวเองเข้าไปในรถม้า ในที่แคบๆ อย่างนั้นกลิ่นเหล้าจึงรุนแรงขึ้น
เซี่ยเฉียวหายใจถี่ขึ้น “ต่อไปไม่อนุญาตให้ดื่มเหล้ากับพ่อข้าแล้วนะ”
“ตกลง ต่อไปไม่อนุญาตให้พ่อเจ้าดื่มเหล้าแล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งพยักหน้าอย่างจริงจัง
“???” เซี่ยเฉียวเอียงคอมองเขา นี่เขาจริงใจใช่ไหม
“ท่านชนะอะไร” เซี่ยเฉียวถามขึ้นมาอีก
“คอแข็ง นิสัยตอนเมา” สมองของจ้าวเสวียนจิ่งยังคงชัดเจนแจ่มใส เขาตอบเซี่ยเฉียวด้วยท่าทางจริงจัง เพียงแต่หลังจากนั้นเขาก็เปิดม่านหน้าต่างเพื่อรับลม และปิดตาลงเบาๆ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเขาเมาหรือไม่เมากันแน่
หากเป็นชาวบ้านทั่วไปแล้ว การดื่มเหล้ากับพ่อตานี้เป็นด่านที่ผ่านได้ยากนัก
โจวเว่ยจงบอกอย่างนั้น
เขาก็พูดถูกนะ ถ้าหากนิสัยตอนเมาไม่ดีก็จะเหมือนกับเซี่ยหนิวซานนั่นแหละที่เสียทรัพย์ในบ้านจนหมด โชคดีที่เขามีสติปัญญามากหน่อย มิฉะนั้นเขาคงไม่สามารรักษาความลับของภรรยาที่รักไว้ได้แล้ว
เมื่อเขาเปิดหน้าต่างออกแล้ว เซี่ยเฉียวก็หายใจได้โล่งสะดวกมากขึ้น
พอนางหันหน้าไปมองเขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
ผู้ชายคนนี้ดูดีขนาดนี้ได้อย่างไรกัน
ไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงจวนรัชทายาท
จวนรัชทายาทหลังนี้เป็นคฤหาสน์ที่เลือกขึ้นมาใหม่ ระยะทางระหว่างจวนกับบ้านตระกูลเซี่ยและหอส่องชะตาต่างก็ไม่ไกล ซึ่งเป็นที่พึงพอใจมากสำหรับนาง ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านถูกจัดเตรียมไว้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์พอที่จะให้คนทั้งสองสามารถที
