มาพบกับรัชทายาทที่ใจกล้าและเที่ยงธรรมตรงไปตรงมาอย่างเขา ถ้าหากนางไปพบกับคนที่จิตใจคับแคบไร้ความคิด พ่อตาที่ปล่อยตัวตามอำเภอใจเช่นนี้คงไม่มีจุดจบที่ดีแน่
จ้าวเสวียนจิ่งจิบเหล้าเล็กน้อย “ใช่แล้ว เฉียวเฉียวเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุด”
“แน่นอนสิ! บ้านข้าลูกชายใช้ไม่ได้ มีแต่ลูกสาวที่ดี ลูกสาวคนโตของข้ายังหน้าตางดงามกว่าใคร ก็เหมือนแม่ของนางนั่นแหละ มันเป็นสิ่งของที่ดีที่สุดที่ข้ามี และยกก็ให้ท่านไปหมดแล้ว…” เซี่ยหนิวซานถอนหายใจ
จ้าวเสวียนจิ่งอยากจะรู้ว่าเซี่ยหนิวซานพูดออกมาได้อย่างไร
สิ่งของ?
เซี่ยเฉียวไม่ใช่สิ่งของเสียหน่อย
เฮ้อ เห็นแก่ที่เขาเมาและยังเป็นบิดาของเซี่ยเฉียว เขาจะไม่สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้แล้ว!
“รัชทายาท! ดื่ม! ดื่มอึกใหญ่ๆ ไปเลย อย่าได้ทำตัวเหมือนหลันเฉิง แม้แต่อึกเดียวก็ยังดื่มไม่ได้อย่างกับพวกผู้หญิง!” เซี่ยหนิวซานโวยวายออกมา
“……” เวินหลันเฉิงไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรด้วยเลย
เมื่อก่อนพ่อบุญธรรมยังชมว่าเขาสุภาพอ่อนโยนและมีความกตัญญู แต่พริบตาเดียวเขาก็ไม่เป็นที่โปรดปรานเสียแล้ว?
“รัชทายาท! ท่านจะต้องดีกับลูกสาวของข้านะ! ชีวิตของนางไม่ง่ายเลย ข้าผู้เป็นบิดาก็ยังไม่เคยได้ดูแลนาง ตั้งแต่เล็กนางต้องไปอยู่กับนักพรตงี่เง่านั่น ไม่รู้ว่าต้องอดอยากอย่างไร ดื่มน้ำในส้วมไปมากแค่ไหน…”
จ้าวเสวียนจิ่งแทบจะกลืนเหล้าไม่ลงเลยจริงๆ
“ท่านพ่อ ท่านพูดผิดแล้ว พี่หญิงของข้าสุขภาพร่างกายไม่ดีถึ
