งอาจารย์หลีเข้าไปอีก ในใต้หล้านี้ นอกจากสตรีสูงศักดิ์ในวังแล้ว ใครจะเทียบนางได้อีก!
บัดนี้เซี่ยเฉียวก็แต่งเข้าวังไปแล้ว คนที่เทียบนางได้ก็ยิ่งไม่มี!
“แค่รู้จักกับปรมาจารย์โม่แค่นี้ก็ทำให้ตระกูลโจวให้ความสำคัญกับเจ้าขนาดนี้ได้แล้วหรือ” เซี่ยเฉียวงุนงงเล็กน้อย
“พวกเขามีแผนการไม่ดี และยังคิดจะใช้วิชาสายมารด้วย” อวี๋เซียนเองก็ไม่ได้ปิดบังนางและเอ่ยออกมาตรงๆ “ข้าเป็นคนเปิดเผยไม่ชอบปิดบังอะไรทั้งนั้น ทั้งยังไม่มีความคิดที่จะเกาะอาศัยคนมีอำนาจด้วย เพราะฉะนั้นข้าจะพูดกับแม่นางเซี่ยให้เข้าใจไว้ตรงนี้เลยเพื่อที่ว่าคราวหลังจะได้ไม่เกิดความเข้าใจผิดกัน”
ท่าทางนางเคร่งขรึมจริงจังขนาดนี้ทำเอาเซี่ยเฉียวตกใจไม่น้อย
“เจ้าพูดมาเถอะ” เซี่ยเฉียวรีบเอ่ย
“พี่ชายของข้าทำงานข้างกายรัชทายาท ข้าเองก็รู้จักปรมาจารย์โม่ ปรมาจารย์โม่ก็ยังเป็นศิษย์พี่ของรัชทายาท รัชทายาทให้ความเคารพแก่ปรมาจารย์โม่มากแค่ไหนใครๆ ต่างก็รู้กันทั่ว นอกจากนี้ ข้าเองก็อยู่บ้านตระกูลเซี่ยมานานขนาดนี้ ความสัมพันธ์กับแม่นางเซี่ยเองก็ถือได้ว่าใกล้ชิดสนิทสนมมาก ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลโจวจึงคิดว่านี่เป็นโอกาสอันดีที่สวรรค์ประทานมาให้ นางคิดที่จะให้พี่ชายของข้าหาโอกาสถวายข้าให้กับรัชทายาท นางคิดว่าข้าเป็นเด็กกำพร้าตัวคนเดียว ถ้าหากต่อไปร่ำรวยมั่งมีขึ้นมาก็จะต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณแน่ๆ และพอข้าเข้าไปอยู่ที่จวนรัชทายาทแล้ว เด็กกำพร้าหัวเดียวกระเทีย
