ทางห้าวหาญ
“แล้วถ้าท่านป้าของเจ้าจะหย่าจริงๆ ล่ะจะทำอย่างไร” เฝิงหยิงหยิงถามอย่างระมัดระวัง
“หย่าก็ดีสิ?” อวี๋เซียนไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
“……” เซี่ยเฉียวและเฝิงหยิงหยิงไม่กล้าพูดอะไรต่อหน้าอวี๋เซียนที่ท่าทางดุดันน่ากลัวอย่างนี้
เซี่ยซีที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ฟังนิ่งๆ โดยตาไม่กระพริบ
“พวกเจ้าไม่รู้อะไร ตอนนั้นที่ท่านป้าของข้าถูกท่านปู่ท่านย่าส่งมาแต่งงานกับตระกูลโจวแทนภรรยาเดิมที่เสียไปก็กึ่งๆ ขายให้ตระกูลโจวนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นหญิงสาวที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องคนไหนจะอยากแต่งงานกับคนที่เคยมีภรรยามาก่อนแล้วล่ะ แถมก่อนหน้านี้เขาก็ยังมีลูกชายจากภรรยาเดิมที่ซุกซนมากอยู่แล้วถึงสองคน…ต้องมารับบทแม่เลี้ยงให้พวกเขาโดยไม่ได้อะไรเลยนี่นะ”
“เมื่อก่อนพี่ชายของข้าอายุยังน้อย นางก็ไม่มีทางอื่นนอกจากต้องทน แต่ตอนนี้พี่ชายของข้าปีกกล้าขาแข็งแล้ว ท่านป้าของข้าก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีก ถ้าหากจะหย่าจริงๆ ก็คงถูกคนภายนอกวิจารณ์ต่างๆ นานา ดูไม่ค่อยดีเท่าไรก็จริง แต่ท่านป้าของข้ารักสันโดษ นางจะอยู่แต่บ้านอย่างอิสระก็ได้ ขอแค่พี่ชายของข้ากตัญญูต่อนางก็พอ เรื่องพวกนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรอยู่แล้ว” อวี๋เซียนเอ่ย
คนอื่นพูดว่ายอมรื้อวัดดีกว่าการหย่าร้าง
แต่คำพูดนั้นใช้กับท่านป้าของนางไม่ได้
ท่านลุงเขยของนางเย็นชา และกลัวท่านป้าไปหมดทุกอย่าง ทั้งตระกูลโจวต่างก็กลัวว่าท่านป้าของนางจะทำร้ายเด็กๆ ลูกติดพวกนั้น
นับตั้งแต่ที่ท่า
