นป้าของนางแต่งเข้าไป พวกเขาก็ไม่เคยมอบความจริงใจให้กับท่านป้าเลยแม้สักนิด
หลายปีมานี้ท่านป้าอยู่มาอย่างทุกข์ทน ในเมื่อทุกข์ทนมานานขนาดนี้แล้วจะต้องทนทรมานตัวเองต่อไปอีกทำไม หากรู้ว่าเป็นหลุมไฟก็ควรจากไปเสียตั้งนานแล้ว
“ฟังจากที่เจ้าพูด การออกมาจากที่นั่นก็เป็นเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ” เซี่ยเฉียวเองก็เออออตามไปด้วย
“ถูกต้อง” อวี๋เซียนพยักหน้า “เรื่องอื่นไม่ต้องพูด คนตระกูลโจวพวกนั้นยังสายตาไม่ดีด้วย”
“หรือว่ามีใครตาบอด” เฝิงหยิงหยิงสงสัย
อวี๋เซียนขำพรืดออกมาเล็กน้อย “ข้าหมายถึงว่า พวกเขาคิดจะส่งผู้หญิงอย่างข้าไปหว่านเสน่ห์ใส่รัชทายาท ให้ข้าไปแย่งผู้ชายกับแม่นางเซี่ย เจ้าว่าสายตาของพวกเขาดีอยู่หรือ”
ให้นางไปทะเลาะวิวาทต่อสู้ยังพอทน นี่จะให้นางไปแย่งผู้ชายกับคนอื่น?
ฆ่านางให้ตายไปเสียเลยดีกว่า นางจะได้สบายหน่อย!
“ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” เซี่ยเฉียวเองก็อารมณ์ดีแล้ว
อันที่จริงแล้วอวี๋เซียนยังไม่ได้พูดคำที่ทำให้นางโมโหมากกว่านั้นออกมา
เจตนาของตระกูลโจวก็คือ สุขภาพร่างกายของเซี่ยเฉียวไม่ดี คนภายนอกต่างก็พูดกันว่านางจะอยู่ได้ไม่นาน อีกปีครึ่งปีก็คงจะตายแล้ว แล้วนางก็สนิทสนมกับแม่นางเซี่ย พวกเขาก็จะฉวยโอกาสจากความสัมพันธ์นี้ บางที่นางอาจจะได้เป็นชายารองก็ได้…
นางด่าว่าบรรพบุรุษตระกูลโจวไปแล้วในตอนนั้น
เหลวไหลอะไรกัน
“ตระกูลโจวมีความคิดเช่นนี้ ข้าเองก็รู้สึกอับอายและรู้สึกผิดที่แม่นางเซี่ยดีต่อข้า
