นเท่านั้น หลังจากผ่านไปหลายปี เขาถึงได้รับอนุญาตกลับมาครั้งหนึ่ง ข้าเห็นว่าคนผู้นี้ยังค่อนข้างดุร้ายเจ้าอารมณ์ ทำอะไรก็ไม่มีความยับยั้งชั่งใจก็เลยให้สั่งให้คนจัดการเขาเสียหน่อย เดิมทีเขาก็สามารถอยู่ฉลองปีใหม่ในเมืองหลวงได้อยู่หรอก แต่คราวนั้นก็ถูกไล่กลับไปอีก”
“เขากลับมาอีกครั้งในภายหลังก็นับว่าทำตัวดีขึ้นมาก เสด็จพ่อเห็นแก่ความเป็นพี่น้องก็เลยไม่ค่อยจะดุเขานัก แถมยังให้รางวัลจำนวนมากด้วย” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยอีก
ถึงอย่างไรตอนที่หรงอ๋องก่อเรื่อง เขาก็อายุยังน้อยนัก ที่ทำเรื่องต่างๆ ลงไปก็เพราะถูกชี้นำโดยท่านอ๋องผู้เป็นบิดา ก็ถือว่าเขาต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย”
ฮ่องเต้เองก็รู้สึกว่าพระองค์เข้มงวดกับเขามากเกินไป ครั้งแรกที่พระองค์เรียกตัวเขากลับเข้าเมืองหลวงเดิมทีก็คิดว่าจะให้เขากลับมาอยู่เมืองหลวงนั่นแหละ แต่ใครจะไปรู้ว่าเขาจะทำผิดซ้ำซากอีกครั้ง
ท่านอ๋องชราผู้เป็นบิดาเสียชีวิตเพราะความผิดของตน และหากเขาที่ทำผิดเช่นกันไม่ยอมแก้ไขตัวเอง ฮ่องเต้ก็ไม่ควรที่จะใจอ่อน มิฉะนั้นคนในจวนหย่งหลินอ๋องเองก็คงไม่ศรัทธาในตัวพระองค์
“ข้าเห็นว่าโหงวเฮ้งของชายาหรงอ๋องไม่ค่อยจะดีนัก นางน่าจะเป็นคนขี้อิจฉาและไร้สาระพอดู” เซี่ยเฉียวเอ่ยออกมาโดยสัญชาตญาณ
“ต่อไปก็ไม่จำเป็นจะต้องติดต่อไปมาหาสู่กับนางอีก” จ้าวเสวียนจิ่งบีบมือนาง
เซี่ยเฉียวพยักหน้า
“จริงสิ สีหน้าขององค์หญิงใหญ่ไม่ค่อยดีนัก ข้าว่านางน่าจะมีเคราะห์
