รักนะ” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสริม
จ้าวเสวียนจิ่งได้ยินเช่นนั้นก็อดยิ้มไม่ได้ “นิสัยเจ้านี่ไม่ธรรมดาจริงๆ เข้าวังมาทีเดียวก็รู้เห็นอะไรๆ หมดแล้ว”
“ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจจะดูนี่” เซี่ยเฉียวเองก็จนใจเหมือนกัน
หากอยู่ข้างนอกวัง เมื่อนางไม่อยากเงยหน้าไปมองโหงวเฮ้งใคร นางก็แค่ก้มหน้าลงเท่านั้น แม้ว่าคนอื่นจะมองว่านางไม่ใส่ใจไม่ให้เกียรติก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมาก แต่ในวังนางจะทำอย่างนั้นไม่ได้
แต่หากเป็นฮ่องเต้กับฮองเฮาจะมองหน้าตรงๆ ไม่ได้เพราะเป็นการเสียมารยาท แต่เมื่อเป็นคนอื่น หากนางไม่มองบ้างก็จะเป็นปัญหาใหญ่ได้
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่อยากที่จะไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของคนอื่น แต่นี่ไหนๆ นางก็เห็นแล้ว ถ้าหากทำเป็นไม่เห็นไม่ยอมพูดออกมาก็จะดูใจจืดใจดำเกินไป
“หากจะขอให้องค์หญิงใหญ่เอาเหรียญอีแปะทองแดงมาให้ข้าสักสองเหรียญจะได้หรือไม่” เซี่ยเฉียวลังเลเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยกับเขา
จ้าวเสวียนจิ่งอดยิ้มออกมาไม่ได้
เขาคิดว่าเซี่ยเฉียวคงไม่อยากจะปิดบังอีกต่อไปแล้ว
“ข้ารู้ว่านักพรตจากวัดสุ่ยเย่ว์อย่างพวกเจ้าจะต้องเก็บเงินสำหรับการทำนายดวงชะตา ประเดี๋ยวข้าจะสั่งให้คนไปเอาเหรียญทองแดงมาสองเหรียญ เจ้าก็เก็บเอาไว้แล้วกัน” จ้าวเสวียนจิ่งตามใจนาง
สีหน้าเซี่ยเฉียวดูสับสนเล็กน้อย
การทำนายดวงชะตาเป็นการเปิดเผยความลับสวรรค์ ถ้าหากนางไม่เก็บเงินบ้างสักเล็กน้อย นางจะสบายใจได้อย่างไรเล่า
นางแค่กลัวว่ายิ่งนางเปิดเผยมากเกินไป ตัวตนของนาง
