ก็คงยากที่จะปิดบังขึ้นไปทุกที
จ้าวเสวียนจิ่งเห็นว่านางยังไม่ยอมพูดความจริงก็รู้สึกยอมใจนาง
นางดื้อจริงๆ เขาเอ่ยเป็นนัยกับนางมาตั้งหลายครั้งแล้ว แต่นางก็ยังแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจอีก?
ตอนที่ 1092 จุดสูงสุดในชีวิต
ระหว่างทางกลับวังตะวันออก จ้าวเสวียนจิ่งครุ่นคิดในขณะที่เซี่ยเฉียวเดินสำรวจไปรอบๆ แล้วจู่ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นมา
“ข้าได้รับจดหมายจากเจียงจิ้นลู่ ตอนนี้เขาหาน้ำตาวัวได้แค่หกหยดเท่านั้น ใช้ความพยายามไปมากทีเดียว เขาอยากจะกลับมาก่อนทั้งที่ยังหาได้ไม่ครบตามจำนวนที่เจ้าบอก ก็เลยไม่กล้ากลับมา เขาขอให้ข้าช่วยพูดกับเจ้าหน่อย”
“หาได้หกหยดแล้วหรือ เร็วอย่างนั้นเชียว? เขาโชคดีอยู่นะเนี่ย นี่เพิ่งจะสามสี่เดือนเอง คงจะหาหมดทั่วทุกหมู่บ้านแล้วกระมัง ได้มาเท่านั้นก็นับว่าไม่น้อยแล้วล่ะ หากเขาอยากจะกลับมาก็ให้กลับมาเถอะ” เซี่ยเฉียวตอบโดยสัญชาตญาณ
จ้าวเสวียนจิ่งหัวเราะอย่างอึดอัดเล็กน้อย
เซี่ยเฉียวหันกลับไปมองเขา แล้วทันใดนั้นนางก็ได้สติขึ้นมา!
นางคือเซี่ยเฉียว!
ไม่ใช่โม่ชูเซิง!
เจียงจิ้นลู่ไม่รู้จักเซี่ยเฉียวเลยสักนิด แล้วนางยิ่งไม่มีสิทธิ์สั่งให้เขากลับหรือไม่กลับด้วย!
ใบหน้าของเซี่ยเฉียวซีดขาว นางกุมหน้าอกทันใด “ท่านหลอกข้า!”
แล้วนางก็ทำหน้าราวกับได้รับความสะเทือนใจอย่างยิ่ง
“เฉียวเฉียวเจ้าพูดอะไรน่ะ ข้าไม่เข้าใจ?” จ้าวเสวียนจิ่งหัวเราะเสียงดัง พอเขาเห็นว่านางจงใจทำท่าทางน่าสงสารเช่นนั้น เขาก็อดใ
