หม่อมฉันโกรธจนอาการกำเริบอีก” เซี่ยเฉียวเอ่ยเรียบๆ
พอนางพูดอย่างนั้นออกมา พระชายาหรงอ๋องจะพูดอะไรได้อีกเล่า
นางก็คือคนที่ไม่ดูตาม้าตาเรือคนนั้นไปแล้วสิ?
“สุขภาพร่างกายของเจ้าไม่ค่อยดี รัชทายาทก็กำลังรอเจ้าอยู่ที่ตำหนักข้างนี่เอง หากอย่างนั้นเจ้ากลับไปก่อนเถอะ” ฮองเฮาเอ่ยพร้อมร้อยยิ้มก่อนจะหันไปยังสตรีสูงศักดิ์คนอื่นๆ “เด็กทั้งสองเพิ่งจะแต่งงาน กำลังอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามันน่ะ”
คนอื่นๆ ต่างก็เออออเห็นด้วยไปตามๆ กัน
เซี่ยเฉียวคารวะขอตัวจากไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่นางจากไปแล้ว พระชายาหรงอ๋องก็เอ่ยขึ้นอีก “หม่อมฉันได้ยินมาว่าสุขภาพร่างกายของชายารัชทายาทไม่ค่อยจะดีนัก รัชทายาทจะมีแค่นางคนเดียวอย่างนี้ก็คงไม่เหมาะ ในเมื่อแต่งตั้งชายาเอกไปแล้ว ก็น่าที่จะแต่งตั้งชายารองอีกสักสองคนมาคอยปรนนิบัติรับใช้ ถึงอย่างไรการจะแต่งตั้งชายารองนั้นอาจจะต้องใช้เวลาคัดเลือกให้ดี แต่การเลือกสนมหรือเหลียงหยวนสักจำนวนหนึ่งก็น่าจะพอทำได้นะเพคะ”
ฮองเฮาเองก็ทรงกลัดกลุ้มเรื่องนี้เช่นกัน
นางเองก็เป็นชายาเอก และมีความรักใคร่ลึกซึ้งกับฮ่องเต้ดีอยู่ แต่ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น นางก็ยังต้องยอมให้ฮ่องเต้รับสนมคนอื่นเข้ามาเลย
ถ้าหากชายารัชทายาทร่างกายแข็งแรงก็ยังพอที่จะรออีกสามปีห้าปีจึงค่อยพูดเรื่องนี้กันได้ ถึงเวลานั้นเมื่อนางมีลูกและมีความมั่นคงแล้วค่อยพิจารณารับอนุก็ยังไม่สาย แต่ตอนนี้สุขภาพของนางย่ำแย่ขนาดนี้และก็ไม่
