ยืนไม่ได้กินในวันเกิดหรอกหรือ…”
“เจ้าว่าอย่างไรเล่า” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยพลางบีบจมูกของนาง “ต่อไปเจ้าต้องดูแลบำรุงร่างกายของให้ดี และอยู่กับข้าไปอีกเก้าสิบปีก็พอแล้ว ไม่นับว่ามากจนเกินไป”
“……” เซียวเฉียวงุนงงเล็กน้อย นางหาวเบาๆ “ท่านจะต้องทำนายดวงชะตาข้าตั้งแต่เช้าเลยหรือ ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าข้าอายุ…”
“อายุอะไร?” มีรอยยิ้มอยู่ในดวงตาจ้าวเสวียนจิ่งแต่ก็มีความข่มขู่อยู่ในนั้นด้วย
เซี่ยเฉียวรู้สึกตัวแล้ว “คำพูดของคนอื่นนั้นไม่ถูกต้อง ข้าเป็นถึงครึ่งเซียน แถมตอนนี้ก็ยังเป็นพระชายารัชทายาทด้วย จะต้องอยู่ไปอีกพันปีพันๆ ปี ออกจะสุดยอด”
“ถูกต้อง” จ้าวเสวียนจิ่งพยักหน้าอย่างให้ความร่วมมือ มือของเขามักจะอยู่ไม่นิ่งอยู่เสมอ แทนที่จะบีบจมูกเขากลับบีบติ่งหูนางคราวนี้
เซี่ยเฉียวถูกบีบหูจนรู้สึกคันๆ จึงเอามือถูเล็กน้อย
ในวันแรกของการแต่งงานเซี่ยเฉียวไม่ควรที่จะตื่นสาย หลังจากที่หยอกล้อกันสักพักหนึ่งแล้ว นางก็ลุกไปอาบน้ำ
และแอบดูจ้าวเสวียนจิ่งเป็นบ้างครั้ง
เอวของเขา…มันเป็นเอวที่ดีจริงๆ และตอนนี้มันก็เป็นของนางแล้ว ต่อไปนางก็จะสามารถค่อยๆ ชื่นชมมันได้ทุกวัน
และยังมีใบหน้านี้อีก เมื่อวานมืดแล้วและทุกที่ก็แดงไปหมด แต่วันนี้นางได้อยู่ใกล้ๆ จึงสามารถมองได้ชัดเจนกว่าครั้งไหนๆ
เขาสมบูรณ์แบบไปหมดทุกส่วนและมีกลิ่นกายที่หอมพิเศษและไม่เลี่ยน
ไหล่หนาบ่ากว้าง หน้าอกแข็งแรง หลังตรง เอวสอบ มีสะโพก ขายาว สูงเพรียว
