ากทำตัวหรูหราฟู่ฟ่าขนาดนั้น แล้วเรื่องนี้ลือกันออกไปมันจะไม่ดี!
“ข้าไม่ได้โง่เขลาเบาปัญญาเสียหน่อย การทำให้บ้านเมืองสงบสุขเป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว ข้าจะพยายามทำให้ดีที่สุด แต่ปณิธานตลอดชีวิตของข้าคือการให้เจ้ามีชีวิตที่ยืนยาว” จ้าวเสวียนจิ่งได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วเมื่อวานนี้
เขาชอบที่จะเห็นท่าทางสดใสและเกรี้ยวกราดของนาง ไม่ว่าจะเป็นการจิกเอวหรือจ้องหน้าเพื่อบอกให้เขาช้าลงหน่อย มันเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาที่ทำให้เขารู้สึกมีความสุข
และเขาไม่อยากเห็นนางอยู่ในสภาพใกล้ตาย เดินไปได้นิดหน่อยก็ต้องหอบเหนื่อย
ตอนนี้เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าชีวิตน้อยๆ ของตนเองดูเหมือนจะไม่ได้เป็นของนางแล้ว
“ก็ได้ งั้นก็เอาตามที่ท่านว่า” เซี่ยเฉียวพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม
“อีกอย่าง เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องทายาท หากเจ้าและข้าสะสมบุญกุศลไว้ให้มากๆ สุขภาพของเราจะดีขึ้น และชะตากรรมของเราก็เช่นเดียวกัน มันจะต้องเปลี่ยนแปลงได้” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยขึ้นอีก
เซี่ยเฉียวพยักหน้าอย่างว่าง่าย
ก็ได้ๆ
เซี่ยเฉียวแสร้งทำตัวเรียบร้อยได้เก่งมาก จ้าวเสวียนจิ่งพูดอะไรนางก็พยักหน้าหงึกหงัก แม้ว่าความกดดันที่จะต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้จะมากอยู่ แต่ในใจนางก็ยังคาดหวังรอคอยเช่นนั้นเหมือนกัน
เมื่อดื่มกินจนอิ่มหนำเพียงพอแล้ว พวกเขาก็เปลี่ยนชุดทางการเพื่อไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้และฮองเฮา
ฮ่องเต้ทรงมีราชกิจมาก หลังจากพบปะกันแค่ไม่นานพระองค์ก็ไปที่ห้องทรง
