หน้าที่ที่ข้าจะต้องมาพูด เพียงแต่ข้าคิดว่าบ้านเจ้าก็ไม่มีฮูหยินนายหญิงอะไร พวกนางกำนัลอาวุโสในวังก็เกรงว่า เกรงว่าจะสนใจแต่รัชทายาท ข้าก็เลยมาอธิบายให้แม่นางเซี่ยฟังสักหน่อย…” หลินซังจือหน้าแดงพลางยัดหนังสือเล่มหนึ่งใส่มือนาง
“…….” เซี่ยเฉียวอ้าปากค้างและแข็งทื่อไปชั่วขณะ
ท่านป้าใหญ่ตระกูลหลินอายุมากที่สุด แต่นางก็ไม่เคยแต่งงานมาก่อนจึงไม่สามารถจะมาชี้แนะเรื่องพวกนี้ได้
จึงต้องเป็นหน้าที่ของนางซึ่งเป็นฮูหยินที่เคยแต่งงานมาแล้ว
แต่อันที่จริงนางก็อายุยังน้อย ปีนี้นางมีอายุแค่ยี่สิบสองปีเท่านั้น
แต่ด้วยสถานการณ์ของตระกูลเซี่ย นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ ได้แต่ต้องหน้าด้านเอ่ย “เรื่อง…เข้า เข้าหอ จะ จะรีบร้อนเกินไปไม่ได้…ครั้ง ครั้งแรกของพวกเจ้า หากรีบร้อนเกินไปก็อาจจะเจ็บตัวได้ ยังต้องอดกลั้นไว้หน่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสุขภาพร่างกายเจ้าไม่ดี เมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ต้องดูแลตัวเอง…เจ้าอ่านหนังสือเล่มนี้ หากมีอะไรไม่เข้าใจ…”
หลินซังจือหน้าแดงจนพูดไม่ออก นางอ้ำๆ อึ้งๆ ท่าทางสับสนไม่เบา
ถ้าหากให้นางอธิบายเซี่ยซี นางยังพอทำหน้าหนาได้หน่อย
แต่นี้เป็นแม่นางเซี่ยคนโต
แม่นางเซี่ยเกิดมาราวกับนางเซียนก็ไม่ปาน ปกตินางก็ไม่กล้าทำตัวสนิทสนมกับเซี่ยเฉียวอยู่แล้ว แต่ตอนนี้นางกลับต้องมาพูดเรื่องสัมพันธ์หญิงชายให้นางฟัง ทำให้นางรู้สึกเหมือนตนเองกำลังพูดจาลวนลามไม่ให้เกียรตินาง มันน่ากระอักกระอ่วน
