นัก!
หลินซังจือหน้าแดง เซี่ยเฉียวเองก็รู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด
“ขอบคุณท่านน้าที่ชี้แนะ” เซี่ยเฉียวทำตัวดีอย่างน่าขัน
หลินซังจือเห็นว่านางน่ารักอย่างนั้นจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “เจ้ามีนิสัยอ่อนโยน ร่างกายก็ไม่ค่อยดี พอแต่งงานออกไปอย่างนี้ บิดาและพี่ชายของเจ้าก็คงจะต้องกังวลใจมากแน่ๆ ข้าเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเรื่องของตระกูลใหญ่ๆ นัก แต่ที่ข้ารู้ก็คือระหว่างสามีภรรยาในครอบครัวธรรมดาทั่วไปนั้น จะทำอะไรก็ต้องคอยปรึกษาหารือกัน ในฐานะภรรยาก็ต้องให้ความเคารพพ่อแม่สามี และดูแลสามี ถ้าหากเจ้ารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจหรือไม่ได้รับความยุติธรรมจริงๆ ก็อย่าได้เก็บเอาไว้ เจ้าหน้าตาดีขนาดนี้ ก็ให้รู้จักออดอ้อนมากๆ หน่อย อย่าได้มัวแต่เขินอายไม่ยอมพูดคุย…”
หลินซังจือเป็นห่วงเรื่องสุขภาพร่างกายของนางจริงๆ
พวกเขาเป็นครอบครัวเล็กๆ ไม่เข้าใจว่ารัชทายาทเป็นอย่างไร
ชาวบ้านยิ่งไม่อาจเข้าใจรัชทายาทได้
เพียงแค่เคยได้ยินได้ฟังเซี่ยซีพูดถึงเป็นบางครั้งเท่านั้น แต่ส่วนมาก็จะเป็นเรื่องราวทำนองว่ารัชทายาทส่งของขวัญอะไรมาให้ตระกูลเซี่ยบ้างเท่านั้น
นางไม่รู้จริงๆ ว่านิสัยของรัชทายาทเป็นอย่างไร กลัวว่าเกิดรัชทายาทเป็นพวกรุนแรงขึ้นมา ร่างกายที่อ่อนแอของเซี่ยเฉียวก็น่าจะรับไม่ไหว
แต่พอนางคิดดูให้ดี ถ้าหากคนผู้นี้ไม่หมาะสมจริงๆ พ่อลูกตระกูลเซี่ยก็คงไม่ยินดีกับการแต่งงานในครั้งนี้ นางจึงได้แต่เก็บความเป็นห่วงไว้ในใจต่อไป
ตอนที
