อคำนวณดูแล้วก็น่าจะได้ส่วนแบ่งคนละห้าสิบตำลึง
ไม่มากแต่ก็ถือว่าเป็นลาภลอย
เขาเองก็ยังไม่รีบที่จะเอาเงินนี้จึงได้กลับไปที่เรือนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน ส่วนเซี่ยเฉียวก็กลับไปที่เรือน ในขณะที่ชุนเอ๋อร์กับท่านยายวั่นกำลังรีบขนย้ายทองคำจากรถม้าไปไว้ในคลังส่วนตัวของนาง
พวกนางทำงานกันด้วยความรวดเร็วมาก ฟ้ามืดแล้ว ตะเกียงถูกจุดขึ้นแล้ว และของก็ได้รับการขนย้ายเรียบร้อยแล้ว
เซี่ยเฉียวหากล่องเล็กๆ มาจำนวนหนึ่ง
นางเอาทองคำห้าสิบตำลึงใส่ลงในกล่องที่จะให้เซี่ยซี “นี่เป็นเงินอั่งเปาปีใหม่และยังเป็นค่าเหนื่อยจากน้ำพักน้ำแรงจาการที่เจ้าไปช่วยข้าขุดหีบสมบัติ เจ้าไม่ต้องเอาทองนี่ซ่อนไว้ที่นี่แล้ว พอฟ้าสว่างแล้วตลาดข้างนอกก็น่าจะคึกคัก เจ้าเอาเงินนี้ไปใช้ให้หมด อยากจะได้อะไรก็ซื้อให้ตัวเอง”
นางอายุยังน้อยอย่างนี้ก็ไม่ควรที่จะอยู่แต่บ้านทำบัญชีหรอก
ควรออกไปเดินเล่นซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับให้ตัวเองมีความสุขบ้าง
“มันมากเกินไป…” เซี่ยซีรู้สึกละอายใจเล็กน้อย
ระหว่างทางนางยังรู้สึกไม่อยากออกไปนอกเมืองอยู่เลย มันไกล!
จะว่าไปแล้วนางก็ไม่ได้ทำอะไรมาก ก็แค่ช่วยขุดดินไม่กี่ทีเท่านั้น หากไม่มีนาง พี่หญิงของนางก็สามารถหาคนอื่นไปขุดหีบแทนได้เหมือนกัน ก่อนหน้านี้นางเคยทำงานให้คนอื่นตอนที่อยูในสำนักศึกษาก็ยังได้แค่เศษเงินหรือไม่ก็อีแปะทองแดงนิดหน่อยเท่านั้นในแต่ละครั้ง
พอพี่หญิงใหญ่จะให้ขึ้นมาก็ให้ตั้งห้าสิบตำลึง…แ
