ี่ยซี ตอนแรกนางใส่เงินลงไปให้คนละสองพันตำลึง จากนั้นจึงค่อยๆ ทยอยใส่เงินเพิ่มทีละเล็กทีละน้อย และตอนนี้แต่ละใบน่าจะมีเงินอยู่ประมาณสามพันตำลึง
การจะใส่ทองคำไว้ในกล่องนี้ก็คงไม่เหมาะ ดังนั้นเซี่ยเฉียวจึงเอาทองคำไปแลกกับตั๋วเงินที่อยู่ในคลังส่วนตัวของตนเองมาใส่ไว้ในกล่องใบละสามพันตำลึงแทน
อายุน้อยแค่นี้แต่มีทรัพย์สินเท่านี้ก็ไม่เลวแล้ว
พวกเขาอายุแค่สิบสี่ปีเท่านั้น กว่าจะแต่งงาน…อย่างน้อยก็สองสามปี อย่างมากก็สามปีห้าปี ค่อยๆ สะสมไปก็แล้วกัน
…
ตะเกียงในบ้านตระกูลเซี่ยสว่างไสว
เซี่ยซีถือกล่องใบน้อยเดินไปตรงหน้าเซี่ยผิงไหว
เสื้อผ้าบนตัวนางยังคงสกปรกอยู่เลย เซี่ยผิงไหวเห็นเช่นนั้นแล้วก็ยังทำท่ารังเกียจนางไม่ได้
เซี่ยซีเปิดกล่องออก
เซี่ยผิงไหวตาค้างขึ้นมาทันที
“เอามาจากไหน! ทองตั้งมากขนาดนี้!” เซี่ยผิงไหวกระโดดผึงขึ้นมาทันที แถมยังคิดจะแย่งไปด้วย
โชคดีที่เซี่ยซีกอดเอาไว้แน่น “พี่หญิงใหญ่ให้”
“เพื่อ? แล้วข้าล่ะ?! มีของข้าไหม!” ดวงตาเซี่ยผิงไหวคาดคั้นด้วยสีหน้าคาดหวัง
เขายากจนมากจริงๆ เขาก็อยากได้ทองด้วย!
“ไม่มี”
“ทำไม! หรือว่าว่าไม่ใช่น้องชายแท้ๆ ของพี่หญิงใหญ่หรือ!” เซี่ยผิงไหวไม่อยากจะเชื่อ “ข้าไม่เชื่อ ในนั้นจะต้องเป็นของข้าครึ่งหนึ่งด้วยแน่ๆ!”
เซี่ยผิงไหวเอะอะโวยวายไม่หยุด
“นี่…นี่เป็นของที่พี่หญิงใหญ่ให้รางวัลข้า พวกเราออกไปขุดทองคำกันข้างนอก ท่าน ท่านไม่ยอมไปก็เลยไม่มี พี่หญิงใหญ่บอก
