ทำสุรา หากซื้อมาน้อยไปก็จะใช้ไม่พอ ดังนั้นแต่ละครั้งพวกนางก็จะซื้อกลับมาไม่น้อย…
เมิ่งจี๋ฟังเห็นว่านางไม่พูดอะไรก็เลยทำหน้าด้านพูดออกมาเสียเอง “พวกข้าคุ้มกันแม่นางเซี่ยทั้งสองกลับบ้าน…”
“เหลวไหล! อยู่ในเมืองหลวงใกล้หูใกล้ตาฮ่องเต้อย่างนี้ น้องสาวของข้ายังจะต้องการให้เจ้าคุ้มกันอีกหรือ! บอกมา พวกเจ้าข่มขู่น้องสาวของข้าหรือไม่! ข้าว่าพวกเจ้าคงจะเบื่อชีวิตแล้ว!” ดวงตาทั้งคู่ของเซี่ยผิงกั่งแดงก่ำด้วยความโกรธ
เวลาที่เขาโมโหขึ้นมาแม้แต่เทพเซียนก็เอาไม่อยู่ เขาอยากจะฆ่าใครสักคนข้ามาจริงๆ
สีหน้าเมิ่งจี๋ฟังตื่นตระหนกเล็กน้อย “ใต้เท้าเชี่ยลองถามน้องสาวของท่านดูก็รู้แล้ว พวกข้าแค่เห็นว่าบนรถม้ามีของมีค่ามากมายก็กลัวว่านางจะเกิดเรื่อง จึงได้ติดตามมาด้วย!”
ของมีค่า เซี่ยผิงกั่งแค่นเสียงเยาะ น้องสาวของเขาขี้เหนียวจะตาย!
ต่อให้นางก็ชอบซื้อของแค่ไหน นางก็จะไม่ซื้อของมีค่ามากมายขนาดนั้นหรอก!
คิดจะหลอกเขาหรือ!
“เป็นอย่างนั้นจริงๆ แม่นางเซี่ยขนทองคำกลับมาจากนอกเมืองตั้งมากมาย มีคนเห็นหลายคนแล้ว พวกข้ากลัวว่าจะไม่ปลอดภัยจึงได้ติดตามมาด้วย…”
“ด้วยสถานะของนาง พวกข้าจะทำอะไรนางได้เล่า”
“…”
พวกคุณชายทั้งหลายต่างก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่เป็นธรรมกับพวกเขาเท่าไร
เซี่ยเฉียวมีพี่ชายกับเขาแค่คนเดียว แต่เขากลับเป็นคนที่ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวได้ถึงขนาดนี้
เซี่ยผิงกั่งดุมากจริงๆ จนเขาไม่กล้ายั่วยุใดๆ
เซี่ยผิงกั่งเ
