ป็นถึงขุนนาง แต่พวกเขาเป็นเหมือนพวกทำผิดกฎหมายที่ต้องหนีหัวซุกหัวซุน
เซี่ยผิงกั่งได้ยินทุกคนประท้วงถึงความไม่เป็นธรรมอย่างนั้น เขาจึงหันไปถามเซี่ยเฉียวทันที “ทองคำอะไร”
“อ๋อ ก็แค่ทรัพย์สินเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น เพื่อนๆ พวกนี้ก็ใจดีกับข้ามาก ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก” เซี่ยเฉียวโกหกหน้าตาย
คุณชายทั้งหลายต่างก็อดกลอกตาใส่นางไม่ได้
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร!
หากนำทองทั้งคันรถนั้นไปแลกเป็นเงินที่ร้านแลกอย่างน้อยๆ ก็จะต้องใช้เงินประมาณสองหมื่นตำลึงใช่ไหม! ข้างในยังมีของอื่นๆ อีกมาก พวกเขาไม่ใช่พวกที่ไม่รู้จักโลกเสียหน่อยจึงสามารถพูดได้เต็มปากเต็มคำว่า ทองคำ หยก ไข่มุก เพชรพลอย และทองรูปพรรณอื่นๆ นั้นจะต้องมีมูลค่ามากกว่าห้าหมื่นตำลึงแน่นอน!
แต่นางกลับพูดเหมือนมันไม่ได้มีค่ามากขนาดนั้น?
สีหน้าเซี่ยเฉียวไร้เดียงสาที่สุดจนทำให้พวกเขารู้สึกโมโหจริงๆ
“ที่แม่นางเซี่ยขนมาพวกนั้น…”
มีคุณชายท่านหนึ่งอดเอ่ยปากขึ้นมาไม่ได้ แต่เมิ่งจี๋ฟังก็ตัดบทเขาเสียก่อน “แม่นางเซี่ยเดินทางออกนอกเมืองยากลำบาก แม้การขนของพวกนี้กลับมาจะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไรแม่นางเซี่ยก็เป็นถึงพระชายาของรัชทายาท การออกไปข้างนอกโดยไม่มีสาวใช้ติดตัวไปด้วยสักคนออกจะเป็นการไม่เหมาะสมอยู่บ้าง พวกเราก็ว่างๆ ไม่มีอะไรทำจึงได้ติดตามมาอย่างนึกสนุกเท่านั้น…”
ตอนที่ 1076 กลับไปเถอะ!
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่าคุณชายพวกนี้น่าจะมีสมองไม่ค่อยปกติเท่
