กเขาให้มาก็เป็นตั๋วเงินจำนวนหนึ่งเท่านั้น เงินและทองคำเป็นก้อนจริงๆ นั้นไม่สะดวกแก่การแบกไปไหนมาไหน
ดังนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นเงินทองสดๆ มากมายขนาดนี้
และยังเป็นทองคำที่แวววาวด้วย…
“ข้ายกไม่ไหว…” เซี่ยซีอยากจะร้องไห้จริงๆ แล้ว
ทั้งที่นางมองเห็นเงินทองพวกนี้อยู่กับตา แต่กลับยกขึ้นมาไม่ได้ ความรู้สึกเช่นนี้มันช่างน่าเศร้าใจจริงๆ
“ค่อยๆ ขนย้ายมันไปที่รถม้าทีละนิดทีละหน่อยก็ได้แล้ว” มันเป็นงานที่เปลืองแรงไม่เบา แต่ดีที่มันคือทองคำ นางจึงไม่ขัดข้อง งานนี้ไม่เหนื่อย!
เซี่ยซีพยักหน้าอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องให้เซี่ยเฉียวเร่งเลย นางก็เริ่มขนย้ายทองคำทีละแท่งๆ ออกไป
คนขับรถม้าเห็นแล้วก็ตกตะลึง
เขาเองก็เข้ามาช่วยด้วย
คนขับรถม้าคนนี้ติดตามเซี่ยเฉียวมาตลอด เขาเป็นคนซื่อสัตย์จงรักภักดีมากและอายุก็มากแล้ว เมื่อครู่นี้ตอนที่แม่นางน้อยทั้งสองอยู่ด้วยกัน เขาจึงไม่อาจยื่นมือเข้ามาช่วย
แต่งานขนย้ายของเช่นนี้เขาสามารถทำได้
เวลานี้เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ต้องกังวลว่าคนผู้นี้เห็นเงินแล้วจะเกิดความคิดที่ไม่ดี แน่นอนว่าคนที่รู้เห็นจะต้องได้ส่วนแบ่งด้วย และยังต้องช่วยทำงานอีก กลับไปนางก็จะต้องให้รางวัลอยู่แล้ว
