นางแทบจะสะดุ้งโหยง เพียงแต่แข้งขาของนางเหน็บชาจึงได้ล้มลงตรงนั้นเอง
เซี่ยเฉียวเห็นอย่างนั้นก็หัวเราะ “ในที่สุดก็ขุดเจอเสียที พวกเราลงแรงเพิ่มกันหน่อย”
เซี่ยซีจ้องมองของสิ่งนั้นไม่วางตา การเคลื่อนไหวของนางว่องไวกว่าเดิมมาก นางขุดลากดินพวกนั้นอีกหลายครั้ง
เพียงแต่ว่าหลุมนั้นยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งในที่สุดก็พบว่าเป็นหีบขนาดใหญ่ยาวถึงห้าหกฉื่อ!
น้ำหนักของมันยิ่งน่าตกใจมากกว่า พวกนางสองคนไม่สามารถยกมันได้ด้วยแรงอันน้อยนิดเช่นนี้เลย!
พวกนางได้แต่ฝืนใจเปิดหีบดูก่อน
แต่เมื่อหีบถูกเปิดออกแล้วเซี่ยเฉียวและเซี่ยซีต่างก็ต้องอึ้งงันไปทันที
เซี่ยเฉียวนึกว่าหีบสมบัติที่ไป๋หลี่จี้พูดถึงน่าจะเหมือนหีบสมบัติทั่วไปๆ ที่ภายในมีเงินอยู่สักหนึ่งพันตำลึงก็มากพอควรแล้ว
แต่ความจริงกับไม่ใช่อย่างนั้น ที่พวกนางมองเห็นอยู่ตรงหน้านี้กลับไม่ใช่เงิน แต่เป็นทองคำ!
ทองคำทั้งหีบ! นอกจากนี้หีบนี้ก็ยังใหญ่กว่าหีบทั่วๆ ไปมากด้วย!
เมื่อลองคำนวณดูแล้วหีบอย่างนี้ก็น่าจะมีทองคำอยู่ประมาณหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงสิ?!
เซี่ยซีตาค้างไปแล้ว
“พี่ พี่หญิงใหญ่…ทองคำเยอะแยะเลย!”
เซี่ยเฉียวลูบจมูกเพื่อปิดบังความตกใจของตนเอง “ยังดีที่มีแค่หีบเดียว…เท่านั้น”
“พี่หญิงใหญ่ ท่านรวยจริงๆ!” เซี่ยซีได้ยินนางแล้วก็เอ่ยด้วยความนับถือ
เซี่ยเฉียวแทบสำลัก
นางเคยเห็นเงินมาไม่น้อย ที่จวนอ๋องทั้งสองและจวนราชครูให้นางมาก็นับว่าไม่น้อยแล้ว แต่ที่พว