าแล้วเดินทางไปต่ออีกห้าลี้ พวกนางก็มาถึงวัดประจำเมืองแห่งหนึ่ง
“ถึงแล้ว สวมเสื้อคลุม ถือจอบไว้แล้วไปกับข้า” เซี่ยเฉียวจัดแจง
เซี่ยซียิ่งสับสนเข้าไปใหญ่
นางเห็นพี่หญิงใหญ่ก้าวนำลงจากรถม้าไปก่อน นางจึงต้องรีบตามลงไปโดยไม่อาจที่จะนิ่งเฉยต่อไปได้ แล้วนางก็เห็นว่าพี่หญิงใหญ่ของนางยืนอยู่หน้าวัดที่ทรุดโทรม แล้วหมุนตัวเดินไปทางขวาไม่กี่ก้าว จากนั้นนางก็เดินตรงไปข้างหน้า ก้าวไปนับไปราวกับคนถูกของกระนั้น
มันทำให้นางหวาดกลัวเล็กน้อย
นางหดคอเดินตามพี่สาวอยู่ด้านหลัง ค่อยก้าวเล็กๆ ตามไปด้วยความประหม่า
จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็หยุดลง ตรงหน้านางคือต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
“ที่นี่แหละ เริ่มขุดเถอะ!” เซี่ยเฉียวมองต้นไม้ใหญ่เล็กน้อยจากนั้นก็หันมาเอ่ยกับน้องสาวของตน
“ขุด? ขุดอะไร” เซี่ยเฉียวงงไปหมด
พี่หญิงใหญ่เป็นอะไรไปนะ…พานางเดินทางมาตั้งไกลเพื่อมาขุดอะไรนี่นะ…
นางกลัวจริงๆ
“ขุดหีบสมบัติ” เซี่ยเฉียวรู้สึกตื่นเต้น “ของที่ขุดได้จะแบ่งให้เจ้าเล็กน้อยเป็นเงินอั่งเปา ตอนที่กลับไปจะต้องให้เจ้าเด็กบ้านั่นรู้เสียหน่อยว่าเขาจะต้องเชื่อฟังคำพูดของพี่หญิงใหญ่อย่างข้า!”
ท่าทางเซี่ยเฉียวจริงจังมาก แล้วนางก็ย่อตัวลงเริ่มลงมือขุดทันที
ภาพนั้นกระตุ้นเซี่ยซีได้ทันที
พี่หญิงใหญ่ของนางถึงกับนั่งลงขุดดิน…
“พี่หญิงใหญ่! สุขภาพร่างกายของท่านไม่ดี ให้ข้าทำเถอะ! ท่าน ท่านดูข้าสิ…แข็งแรงอย่างกับวัวน้อย ข้า ข้าทำดีกว่า!” นางร้อนใจแล้ว
น
