องข้า ก่อนจะไปพ่อของเจ้ารับปากกับข้าเองว่าจะดูแลพ่อของข้าให้ดี ให้ข้าวางใจได้ แต่แล้วพ่อของข้าก็ต้องจมอยู่ก้นแม่น้ำ แต่พ่อของเจ้ากลับมีโชคกลับมา!”
“กิจการของพ่อข้าไม่มีแล้ว ลูกค้าก็ไปหาบ้านเจ้าแทน แล้วบ้านข้าล่ะ? ยังต้องใช้หนี้ ขายบ้านขายที่ดิน!”
“ตอนที่น้องหญิงยังเด็ก ข้าไปเป็นแขกที่บ้าน ท่านน้าก็เคยพูดว่าพอโตขึ้นแล้ว ถ้าหากว่าข้าชอบก็จะให้แต่งงานเกี่ยวดองกัน! แต่ต่อมาบ้านเจ้าก็ย้ายเข้ามาอยู่ หลังจากนั้นเป็นต้นมา น้องหญิงของข้าก็กลายเป็น…”
“ท่านน้าชมว่าข้าเรียนหนังสือได้ไม่เลว แต่พริบตาเดียวเจ้ากลับสอบเจ้าสำนักศึกษาได้ดีกว่าข้า! โดดเด่นกว่าข้าอีกแล้ว ดังนั้น…”
“ข้าจึงให้คนไปหักแขนเจ้า หวังให้เจ้าเจียมเนื้อเจียวตัวบ้าง!” จู่ๆ สีหน้าของเขาก็มืดมนลง
“ข้าคิดว่า เจ้าเป็นคนพิการแล้วก็จะไม่มีปัญญามาแข่งอะไรกับข้าอีก”
