์ทางกายต่อกัน เรื่องนั้นเป็นความจริงหรือไม่”
พานเจียวได้ยินเช่นนั้นก็หน้าแดงทันที นางเอ่ยด้วยความโกรธ “ไม่มีเรื่องอย่างนั้น! ปรมาจารย์ ท่านพูดเหลวไหลอะไรน่ะ!”
เซี่ยเฉียวนิ่งเฉยไม่ไหวติง แต่ในใจเหยียนเค่อเป่ากลับตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินที่นางพูด
เขาพูดเรื่องนี้กับฟู่ฮั่นเหวินตอนที่ผลักเขาลงน้ำ โม่ชูเซิงรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
หรือว่า…ตอนนั้นนางอยู่ใกล้ๆ และเห็นเหตุการณ์
เป็นไปไม่ได้ ตอนนั้นเขามองซ้ายมองขวาแล้วว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ จุดที่ฟู่ฮั่นเหวินตกลงไปในน้ำนั้นอยู่ห่างจากต้นไม้ที่พวกเขาอยู่ในตอนแรกเล็กน้อย มองจากศาลาไม่เห็นแน่นอน!
“ปรมาจารย์ จะทำลายชื่อเสียงของผู้หญิงง่ายๆ ได้อย่างไร ข้ากับน้องหญิงบริสุทธิ์ใจไม่มีอะไรทั้งนั้น” เหยียนเค่อเป่าแสร้างทำเป็นหนักแน่น
“เจ้าทั้งสองมีใจเดียวกันหรือไม่ ต่อไปหลังจากออกทุกข์แล้ว พวกเจ้าจะแต่งงานเป็นสามีภรรยากันหรือไม่” เซี่ยเฉียวพูดไม่เลิก
พานเจียวโกรธจนร้องไห้ออกมาแล้ว
สีหน้าของคนตระกูลพานที่เหลือก็ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก คนตระกูลฟู่ก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไม
“ทำไมปรมาจารย์พูดแบบนี้ ข้ากับพี่ฮั่นเหวินต่างหากที่เป็น ที่เป็นคู่รักกัน! พี่ฮั่นเหวินเคยบอกว่าจะแต่งกับข้า…พวกเรายังตกลงกันแล้วว่า พอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า จะให้ท่านแม่กำหนดเรื่องการแต่งงานของพวกเรา พวกเราเป็นเพื่อนบ้านกัน อยู่ใกล้กัน หากท่านพ่อท่านแม่ของข้าทำใจให้ข้าจากไปไม่ได้ก็ให้ข้า
