อย่างติดตัวด้วยนะ ไม่เช่นนั้นคนอื่นก็จะรังเกียจว่านางมีแต่ตำแหน่งแต่ไม่ทำงาน
โลกนี้ช่างมีกฎเกณฑ์มากมายเกินไปแล้ว!
แน่นอนว่าที่เซี่ยผิงกั่งคิดแบบนี้เพราะคนที่อยู่ข้างหน้าเขาคือปรมาจารย์โม่ที่เขานับถือ
หากเปลี่ยนเป็นเซี่ยผิงไหว…
เด็กเวรนั่นได้ติดตามปรมาจารย์ที่เก่งกาจเช่นนี้แต่กลับยังไม่มีความก้าวหน้า เขาจึงสมควรถูกเฆี่ยนให้ตายจะได้ไม่ต้องทำลายชื่อเสียงของอาจารย์เซียว!
สำหรับสภาพอากาศนี้นั้น…
เฮอะๆ มันไม่หนาวตายหรอก!
“ใต้เท้าเซี่ย เมื่อครู่นี้ข้าถามอะไรมาได้นิดหน่อย เจ้าอยากจะฟังหรือไม่” เซี่ยเฉียวเงยหน้ามองเขาด้วยความรู้สึกลำบากเล็กน้อย
มิน่าเมื่อครู่นี้หลังจากที่ซังโหยวเงยหน้ามองเขาอยู่สักพักก็คร้านจะมองเขาแล้ว
“ต้องอยากฟังอยู่แล้ว!” เซี่ยผิงกั่งไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย “คดีนี้เป็นเรื่องของศาลตัดสินคดีอย่างเราก็จริง แต่คนที่ตายไปก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่ ถ้าหากหาตัวฆาตรกรได้เร็วหน่อย และทำให้บิดามารดาของพวกเขาคลายความทุกข์ลงได้ ข้าย่อมยินดีอยู่แล้ว!”
“เอาล่ะ หากอย่างนั้นใต้เท้าเซี่ยก็ไปจับตัวลูกพี่ลูกน้องของแม่นางพานได้เลย เขาน่าจะอยู่ที่ศาลานั่น เพียงแต่คำพูดของวิญญาณไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานได้ หากท่านอยากจะได้ความจริงก็อาจจะต้องใช้เวลาและความพยายามหน่อย” เซี่ยเฉียวเอ่ย
“ปรมาจารย์ คนผู้นี้เป็นผู้ต้องสงสัยหรือว่า…เป็นที่แน่นอนแล้วว่าเขาเป็นคนลงมือเอง?” เซี่ยผิงกั่งยืนยันอีกครั้ง
ตอนที่ 10
