นขุนนางแล้ว เขาเองก็กลายเป็นนายน้อยมีหลูซื่อคอยตามใจ พอต่อมาหลูซื่อจากแล้ว ก็มีท่านป้าหลินมาคอยรักคอยดูแลเขาอีก พอถึงเวลาที่เขาควรจะเดินในทางที่ถูกที่ควรก็ได้มาเป็นศิษย์ของอาจารย์ที่ดีเช่นนี้อีก…
หากจะว่ากันแล้วเขามีชะตาของผู้ชนะจริงๆ…
เทียบกันแล้วนางและพี่ชายใหญ่มีชีวิตที่ลำบากกว่าเขามาก
ดวงตาของเซี่ยเฉียวที่มองเซี่ยผิงไหวเต็มไปด้วยความอิจฉา เซี่ยผิงไหวเองก็มองไม่ออก เขารู้สึกแต่ว่าอาจารย์ป้าใจดีมีเมตตาเหมือนท่านป้าของเขาจริงๆ!
เซี่ยเฉียวนั่งอยู่ตรงนั้นสักพัก ติงเม่าและพวกของโจวซือจินพยายามรอจนคนอื่นไม่ได้จับจ้องพวกเขาแล้ว จึงได้แบกหน้าหนาๆ เข้ามาลาเซี่ยเฉียวก่อนจะเผ่นแนบไปอย่างรวดเร็ว
เซี่ยเฉียวนั่งอยู่ตรงนั้นก็ค่อนข้างเงียบสงบดีเหมือนกัน
มีคนมากมายสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับตัวนาง แต่พวกเขาส่วนใหญ่ก็มีมารยาท ไม่ได้ทะเล่อทะล่าเข้ามารบกวนนาง
เซี่ยเฉียวถือโอกาสทดสอบเซี่ยผิงไหวหลายเรื่อง ซึ่งนับได้ว่าเขามีความก้าวหน้าบ้างแล้วในปัจจุบันนี้
เซี่ยผิงไหวแค่ไม่มีแรงจูงใจ แต่เขาเป็นเด็กสมองไว ทั้งยังมีเซียวอวี้หรงคอยกระตุ้นผลักดัน ความก้าวหน้านี้ยอดเยี่ยมจริงๆ แม้จะเทียบไม่ได้กับฉู่เจี้ยนก็ตาม เพราะถึงอย่างไรฉู่เจี้ยนก็เป็นผู้สอบผ่านระดับจังหวัดไปแล้ว
เซี่ยผิงไหวเริ่มเรียนพื้นฐานช้าจึงไม่มีความจำเป็นจะต้องเอาไปเปรียบเทียบกับเขา
จากความเห็นของนาง เขาน่าจะผ่านการสอบขั้นถงเซิงในปีหน้าไปได้
เมื่อเซ
