ี่ยเฉียวเห็นความก้าวหน้าของเขาแล้ว นางก็อ่อนโยนกับเขามากขึ้น
ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยามนางก็เห็นบางคนกระซิบกระซาบกันอยู่ไม่ไกล ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดอะไรกันอยู่
เซี่ยเฉียวมองซ้ายมองขวาก็พบว่ามีวิญญาณบัณฑิตอยู่สองสามคนกำลังลอยไปทางทิศหนึ่งอยู่เหมือนกัน ปากก็พึมพำอะไรไปด้วย นางได้ยินแว่วๆ เหมือนว่า…มีคนตาย?
“อาจารย์ป้า…มีอะไรหรือ ท่านทดสอบข้าอีกสิ โจทย์ง่ายๆ ข้าทำได้หมดนะ” ส่วนมากเขาคัดมันมาแล้วเป็นร้อยๆ รอบ มีหรือจะทำไม่ได้!
เซี่ยเฉียวลุกขึ้นยืน “มีคนตาย ไปดูกันหน่อย”
“มีคนฆ่าคนตายหรือ” เซี่ยผิงไหวตื่นตัวขึ้นมาทันที เขายังล้วงหยิบเอามีดสั้นออกมาจากอกเสื้อด้วย “อาจารย์ป้าท่านวางใจได้ ข้ามีความสามารถไม่เบานะ! ถ้าหากมีคนร้ายมาทางพวกเรา ข้าจะจัดการมันเอง!”
“…” เซี่ยเฉียวกลอกตาใส่เขา “ความสุขหรือความโกรธเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น”
เซี่ยผิงไหวได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “เขามองซ้ายมองขวาจากนั้นก็ลูบศีรษะ แล้วเก็บมีดกลับเข้าไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ พยายามทำหน้าจริงจังอีกครั้ง เพียงแต่แววตาของเขามันไม่อยู่นิ่ง แค่ดูก็รู้ว่าไม่ได้นิ่งจริง
เก็บอารมณ์ได้ไม่เลวแล้ว ค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกัน
ตอนที่ 1052 มนุษย์หมีน่าเกลียด
เซี่ยเฉียวติดตามวิญญาณไปถึงจุดที่เกิดเรื่อง
นางเดินไปเรื่อยก็ไปถึงข้างทะเลสาบไม่ไกลจากศาลาพักร้อนนัก
สถานที่นี้…เซี่ยเฉียวคุ้นตามาก เมื่อครู่นี้นางยังวาดภาพออกมาภาพหนึ่ง ในภาพนั้น
