มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังเป่าไฟในเตาให้แม่นางน้อยคนหนึ่งอยู่เลย…
พอนางเข้าไปใกล้ก็ได้เห็นเซี่ยผิงกั่ง
นอกจากเซี่ยผิงกั่งแล้ว รัชทายาทและซังโหยวกับเจียงจิ้นลู่ก็อยู่ด้วย
“ศิษย์พี่เซียวไปส่งอาจารย์กลับไปพักผ่อนแล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งอธิบายเมื่อเห็นดวงตาเหม่อลอยไปไกลของนาง
เซี่ยเฉียวพยักหน้า อาจารย์อายุมากแล้ว ตอนนี้กำลังวังชาของท่านก็ไม่เหมือนแต่ก่อน วันนี้อากาศก็หนาวและดูเหมือนว่าหิมะก็กำลังจะตก คงจะทนได้ไม่นานจริงๆ
“ทำคนของศาลตัดสินคดีถึงมาที่นี่ได้” เซี่ยเฉียวงุนงงเล็กน้อย
“วันนี้สวนแปดทิศคึกคักมาก ศาลาว่าการรับผิดชอบความปลอดภัยของนักเรียนที่อยู่ภายใน แต่มีกำลังคนไม่เพียงพอ ดังนั้นพวกเขาจึงยืมคนจากศาลตัดสินคดีมาบางส่วน บังเอิญข้าอยู่ที่นี่พอดี คดีนี้จึงถูกส่งกลับมาให้ศาลตัดสินคดีรับผิดชอบ” จ้าวเสวียนจิ่งก้มหน้าอธิบายนางอย่างใจเย็น
จากนั้นเซี่ยเฉียวก็แสดงสีหน้าว่าเข้าใจแล้ว
เซี่ยผิงกั่งกำลังตรวจดูศพ
เซี่ยเฉียวเหลือบตามองก็พบว่าคนตายก็คือหนุ่มน้อยที่มีหน้าที่เป่าเตาไฟคนนั้น ในภาพวาดชายหนุ่มผู้นี้เต็มไปด้วยความกระฉับกระเฉง อ่อนวัย และงดงาม แต่นางกลับไม่คาดคิดว่าเขาจะต้องนอนอยู่กับพื้นแบบนี้ภายในชั่วพริบตา
นางมองดูดีๆ แต่ก็ไม่พบวิญญาณของเขา
หรือว่าลงไปเบื้องล่างในทันที
แต่ปกติแล้ววิญญาณของคนที่ตายอย่างกะทันหันอย่างนี้จะยังอยู่บนโลกมนุษย์…
“ท่านนี้คือ…พี่ภรรยาของฝ่าบาท?” ซังโหยวรู้สึกว่าดวงตาข
