ตอนที่ 134 เป็นเกาทัณฑ์เทพยิงตะวันของท่านปู่!เจียงเจี่ยนหาได้หวั่นกลัวต่อการข่มขู่ของบุรุษอาภรณ์ม่วงที่อยู่ตรงหน้า เขายกง้าวสามแฉกสองคมขึ้นมาชี้ไปยังบุรุษอาภรณ์ม่วงที่อยู่กลางอากาศ แค่นเสียงกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นดังนี้ เช่นนั้นก็ให้พวกเราได้สัมผัสกับความแข็งแกร่งของขั้นจักรวาลสักคราวเถิด!” เขากระโดดขึ้นไปทันที พุ่งง้าวเข้าใส่บุรุษอาภรณ์ม่วงด้วยความเร็วสุดขีด!
บุรุษอาภรณ์ม่วงสะบัดพัดคลี่ออกด้วยมือข้างเดียวและรับคมง้าวของเขาได้อย่างสบายๆ พร้อมกับโบกพัดขึ้น สีหน้าของเจียงเจี่ยนเปลี่ยนไปทันใด ร่างกายถูกพัดให้กระเด็นออกไปโดยไม่สามารถควบคุมได้
ผัวะ! บุรุษอาภรณ์ม่วงเตะเข้าที่เอวของเจียงเจี่ยน ลูกเตะนี้ทำให้เจียงเจี่ยนกระเด็นออกไปเหมือนลูกศรที่พุ่งจากสายธนู ก่อนกระแทกเข้ากับภูเขาสูงที่อยู่ห่างออกไปหลายลี้ กระแทกจนภูเขาสั่นสะเทือนฝุ่นคลุ้งไปทั่ว
ผิงอันเหวี่ยงค้อนเข้ามาพร้อมคำรามด้วยโทสะ ค้อนคู่มาพร้อมกับพละกำลังนับหมื่นจวินแต่กลับถูกบุรุษอาภรณ์ม่วงหลบไปได้อย่างง่ายดาย เขาใช้มือซ้ายตบไปบนแผ่นหลังของผิงอันด้วยความรวดเร็ว ผิงอันราวกับถูกภูเขาไท่ซานกดทับ ร่วงลงสู่พื้นเร็วกว่าเดิม
ตู้ม… เสียงระเบิดกลางอากาศดังขึ้น บุรุษอาภรณ์ม่วงหันหน้าไปมอง จำต้องหวั่นไหวเล็กน้อย เห็นเพียงเจียงเจี่ยนเหินเข้ามาอีกครั้ง ข้างหลังเขามีร่างเงารางๆ เป็นแสงสีทองที่มีสามเศียรหกกร ในมือถืออาวุธต่างกันออกไป ร่างอาคมยอดยุท
