ธ์!
เจียงเจี่ยนกุมง้าวด้วยสองมือและฟันลงอย่างโกรธเกรี้ยว ร่างอาคมยอดยุทธ์ชูอาวุธทั้งหกขึ้นสูงพร้อมกันและฟันออกไปโจมตีด้วยกำลังที่แข็งแกร่งเป็นที่สุด ปราณง้าวสีทองยาวนับร้อยจั้งฟันเข้าใส่บุรุษอาภรณ์ม่วงด้วยความเร็วสุดขีด แต่บุรุษอาภรณ์ม่วงก็ยังใช้ลมปราณของตนสร้างเป็นเกราะกำบังและต้านทานไว้ได้อยู่อย่างง่ายๆ
เจียงเจี่ยนหายตัวไป อึดใจต่อมาก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังบุรุษอาภรณ์ม่วง เขาตระหนกอยู่น้อยๆ พร้อมกันนั้นลมปราณก็พุ่งออกจากฝ่ามือหวังจะฉวยโอกาสลงมือ ในเวลานี้เองเขาก็พลันรู้สึกขึ้นมาว่าลมปราณถูกตัดขาดและถูกดีดกลับมา โครม! บุรุษอาภรณ์ม่วงถูกซัดออกไป เสื้อผ้าโบกสะบัดเสียงดัง เขาจ้องเจียงเจี่ยนด้วยความประหลาดใจและถามว่า “นี่คือยอดเคล็ดวิชาใด”
เจียงเจี่ยนแค่นเสียงเย็นตอบ “วิชาเทพมหาวัฏสวรรค์!” มือขวาของเขาที่กุมง้าวสามแฉกสองคมอยู่สั่นเทิ้ม พลังยุทธ์ของอีกฝ่ายช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน แม้เขาจะเข้าโจมตีด้วยวิชาเทพมหาวัฏสวรรค์ก็ยังไม่อาจทำร้ายถึงตัวคนผู้นั้นได้ ใจเขาราวกับตกลงก้นเหว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับขั้นจักรวาล เขากับผิงอันก็เป็นเหมือนกับเด็กเล็กๆ มิใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายแต่อย่างใด ต่างกันมากเกินไป!
บุรุษอาภรณ์ม่วงยกสองแขนสูงขึ้น ปรากฏร่างเงาของภูผาธารน้ำลอยอยู่ข้างหลังเขา เปี่ยมไปด้วยความอุดมสมบูรณ์คล้ายกับเป็นอีกดินแดนหนึ่งที่ลอยอยู่เบื้องหลังเขา พร้อมทั้งขยายตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ยึดครองแ
