เรื่องนั้น…ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสมีความสามารถอย่างอื่นหรือไม่…”
ตอนที่ 1040 ปรมาจารย์ลึกลับ
ศิษย์คนโตของหลีซื่อเหยี่ยนทั้งคน หากนางมีความสามารถแค่วิชาเต๋า ไม่รู้เรื่องอะไรอื่นอีกเลยก็ช่างน่าขันนัก
เซี่ยเฉียวครุ่นคิดเล็กน้อย ตนเองก็ใช่ว่าจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากคนพวกนี้ไม่ได้
นางแค่ต้องรู้ขอบเขตเท่านั้น
อีกอย่างต่อหน้าอาจารย์เช่นนี้ นางก็ไม่สามารถทำให้อาจารย์ขายหน้าได้ด้วย
แต่แล้วในเวลานั้นจ้าวเสวียนจิ่งก็หันไปด้านข้างเล็กน้อย “ปกติแล้วการแลกเปลี่ยนความรู้ที่สามารถชักนำผู้คนมาได้มากเช่นนี้ก็จะต้องมีของเดิมพันอะไรบ้าง ข้าวของเงินทองทั่วไป กระดาษ หมึก เครื่องเขียนต่างๆ ทุกอย่างเป็นไปได้ทั้งนั้น ดูสิว่าทางสวนเตรียมอะไรไว้บ้าง”
เซี่ยเฉียวรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาก นางหันไปพูดกับคนข้างนอกว่า “ข้าได้หมด เจ้าเสนอมาเถอะ”
พอนางพูดเช่นนั้นออกมา ทุกคนก็อดตกตะลึงไม่ได้
คำพูดของนางฟังดูหยิ่งยโสเสียยิ่งกว่าเซี่ยผิงไหวเสียอีก
“หากอย่างนั้น…แข่งเดินหมากเป็นไง” คนผู้นั้นครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมา
บรรดาศิษย์ของหลีซื่อเหยี่ยน รัชทายาทเป็นอย่างไรพวกเขาไม่รู้ได้ แต่อาจารย์เซียวนั่นเก่งเรื่องอักษรและบทกวีที่สุด อาจารย์ซังยอดเยี่ยมเรื่องดนตรีและศิลปะ คุณชายเจียงมีไหวพริบมากความสามารถ ศิษย์คนโตผู้นี้จึงมีความเป็นไปได้ที่จะเชี่ยวชาญเรื่องหมาก
ยิ่งไปกว่านั้น บทกวีและการประดิษฐ์ตัวอักษรนั้นเรียนรู้ได้ยากและใช้เวลา
