ตอนที่ 1037 อับอายขายหน้า / ตอนที่ 1038 ยอมแพ้
ตอนที่ 1037 อับอายขายหน้า
เวลานี้ตัวการอย่างเซี่ยผิงไหวกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด เขาสนใจแต่ความสนุกสนานครึกครื้นเท่านั้น
เดิมทีทิวทิศน์ของสวนแปดทิศก็ดีอยู่แล้ว การมาถึงของหลีซื่อเหยี่ยนยิ่งทำให้ภายในสวนมีคนมากขึ้นไปอีก
คนทั้งกลุ่มอยู่ในศาลาล้อมรอบด้วยฉากกันลม และมีวิวทะเลสาบอยู่ไม่ไกล หมอกน้ำแข็งบางๆ ปกคลุมเหนือน้ำ ริมทะเลสาบเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกเหมย หลังจากที่เซี่ยเฉียวลงจากรถม้าแล้ว นางก็สวมเสื้อคลุมสีเงินเพื่อกันลมห่อตัวไว้อย่างแน่นหนา และปิดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่งทำให้คนอื่นมองเห็นหน้านางได้ไม่ชัดนัก
“ฉู่เจี้ยน เจ้าว่าสมองของอาจารย์ปู่เรามีปัญหาไหม” เซี่ยผิงไหวลูบแขนตนเองตัวสั่นเล็กน้อย “วันนี้อากาศหนาวจนน้ำกลายเป็นน้ำแข็งอย่างนี้แล้ว ท่านจะไปที่ไหนไม่ไป แต่กลับมารับลมหนาวที่นี่ ข้าจะแข็งตายอยู่แล้ว”
เขาสวมเสื้อผ้ามาน้อยชิ้น!
ฉู่เจี้ยนได้ยินเขาพูดเช่นนั้นแล้วก็เริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที “เจ้าพูดเหลวไหลอะไรนี่ อาจารย์ปู่มีเตาอุ่นมือ”
“แต่ข้าไม่มีนี่!” เซี่ยผิงกั่งโวยวาย
เซียวอวี้หรงหัวโบราณบอกเขาว่าวันนี้จะมาชมทิวทัศน์ที่สวน เขาได้ยินเช่นนั้นก็ยังคิดว่าสถานที่นี้น่าจะไม่เลว แต่สถานที่จะดีแค่ไหนก็ไม่น่าจะที่ปล่อยให้แขกต้องหนาวอยู่อย่างนี้สิ เขาไม่คิดว่ามันจะไม่เหมือนกับที่เขาจินตนาการไว้เลยสักนิด!
อาจารย์ปู่ อาจารย์ และอาจารย
