ะบท จากนั้นพวกเขาก็มองไปที่คนทั้งสอง
ฉู่เจี้ยนยังดีที่มีโอกาสได้ร่วมอยู่ในโอกาสแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก เขาจึงรับมือกับมันได้
อีกอย่างคนที่โดนพุ่งเป้าก็ไม่ใช่เขา
เซี่ยผิงไหวนั้นต่างออกไป
คนอื่นไม่เลื่อมใสในตัวเขา
อาจารย์เซียวเป็นคนที่เรียนดีมีความสามารถที่สุดในหมู่คนรุ่นหนุ่มสาวนี้ ต่อไปเขาจะกลายเป็นผู้สืบทอดของอาจารย์หลี เมื่อผ่านไปอีกสิบปีเขาก็จะกลายเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับการเป็นผู้ดูแลสำนักศึกษาหลวงคนต่อไป
คนเช่นนี้กลับรับคนอย่างเซี่ยผิงไหวเป็นศิษย์
“คุณชายรอง ท่านคิดได้แล้วหรือยัง” แต่ละคนต่างมองเซี่ยผิงไหวด้วยสายตายั่วยุ
เซี่ยผิงไหวกลอกตาใส่พวกเขา “ยัง!”
“หากอย่างนั้นคุณชายรองก็ยอมแพ้?” อีกฝ่ายยิ้มออกมา คนอื่นๆ ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงแววตาเยาะเย้ยออกมาเช่นกัน
“ไม่ยอมแพ้” เซี่ยผิงไหวยืดคอขึ้นมา “ข้าไม่ได้จะแข่งกับพวกเจ้าเสียหน่อย แล้วจะเอาอะไรมายอมแพ้?”
