เซียวอวี้หรงใจเต้นกระตุกทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น เขาเริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาแล้ว “ขอรับ ศิษย์จะให้พวกเขาสองคนเข้ามาพบอาจารย์”
“ให้ไปที่สวนแปดทิศ ข้าจะทดสอบพวกเขาหน่อย” หลีซื่อเหยี่ยนจัดแจง
เซียวอวี้หรงพยักหน้ารับ
สวนแปดทิศเป็นหนึ่งในสถานที่ที่บันฑิตชอบไปกันมาที่หนึ่งในเมืองหลวง ทิวทัศน์ภายในไม่เลว เหมาะแก่การประชันต่อบทกวี และดีดพิณเป่าขลุ่ย
นอกจากนี้ในสถานที่นั้นยังมีดอกไม้ นก ปลา ผีเสื้อ และเรือนกระจก แม้ในฤดูหนาวที่หนาวเย็นก็ยังสามารถเห็นภาพทิวทัศน์ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนซึ่งหาดูได้ยากที่สุด
เพียงแต่บัณฑิตที่ไปที่นั่นมักจะอยู่ในภาวะตึงเครียด เพราะข้างในนั้นมียอดฝีมือมากมาย ไม่แน่พวกเขาอาจจะพบเข้าสักคนโดยบังเอิญ แล้วจะนำไปสู่การแข่งขันโต้บทกวี ดังนั้นพวกที่ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ก่อนก็จะไม่กล้าไปที่นั่น
แน่นอนว่าที่นั่นย่อมเป็นที่สร้างชื่อเสียงที่ดีได้ด้วยเช่นกัน
หลีซื่อเหยี่ยนพูดคำไหนคำนั้น เซียวอวี้หรงเองก็ไม่กล้าจะโตแย้งอะไร เขารีบไปหาศิษย์ทั้งสองทันที
ศิษย์อาจารย์กินมื้อเช้าอย่างง่ายๆ แล้วก็ออกเดินทาง
เซี่ยเฉียวมาถึงเมืองหลวงนานขนาดนี้แล้วแต่กลับไม่เคยไปที่สวนแปดทิศ เวลานี้นางจึงอยากไปสัมผัสประสบการณ์บรรยากาศที่นั่นเสียหน่อย
อย่างไรก็ตาม อาจเป็นเพราะข่าวที่หลีซื่อเหยี่ยนจะมาได้แพร่ออกไป ตอนที่เซี่ยเฉียวไปถึงที่นั่น นางก็พบว่าภายนอกสวนแปดทิศก็ยังคึกคักมากแล้ว
คุณหนูคุณชายหลั่ง
