่างไรก็รับพวกเขามาแล้ว ถ้าหากมีปัญหาอะไรก็ให้ชี้แนะสั่งสอนก็พอ ถ้าสั่งสอนได้ไม่ดีก็แปลว่าศิษย์น้องของเจ้าไม่ได้เรื่อง ค่อยลงโทษเขา” หลีซื่อเหยี่ยนครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย “จะว่าไปแล้วถ้าหากสำนักของข้ารับแต่เด็กที่เรียนดีก้าวหน้าเท่านั้น ก็ไม่มีใครมาทำให้ข้าอับอายได้ ชื่อเสียงของข้าก็จะยิ่งโด่งดังขึ้นก็จริง แต่ก็ยังเห็นได้ชัดว่าข้าเสแสร้งจอมปลอม ไม่สามารถเรียกได้ว่าข้าเป็นคนที่สอนโดยไม่เลือก ถ้าหากสำนักเราทำให้เด็กคนไหนก็ตามที่เกเรกลับตัวกลับใจได้ นั่นจึงจะเป็นความสามารถของข้าและศิษย์น้องของเจ้าอย่างแท้จริง”
“พวกเขายังเด็ก แม้ว่าอุปนิสัยจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่บุคลิกนั้นสามารถเปลี่ยนแปลงได้ รับมาก็ดีเหมือนกัน” หลีซื่อเหยี่ยนเอ่ยเพิ่มเติม
“อาจารย์ใจกว้างนัก” เซี่ยเฉียวรีบประจบประแจงทันที
เซี่ยเฉียวพูดจบสักพักก็เอ่ยขึ้นอีกด้วยน้ำเสียงมีลับลมคมใน “อาจารย์รู้ไหมว่าเมื่อเร็วๆ นี้ข้าพบใคร”
หลีซื่อเหยี่ยนเห็นสีหน้าตื่นเต้นของนางแล้วก็อดมีความสุขตามไปด้วยไม่ได้ “คนเป็นหรือคนตาย”
“คนตาย” เซี่ยเฉียวยืดตัวตรงขึ้นมาทันที
“คนที่จะสามารถทำให้เจ้ามาโอ้อวดกับข้าถึงที่ด้วยท่าทางตื่นเต้นดีใจเช่นนี้ได้จะต้องเป็นบัณฑิตที่ตายไปนานแล้วกระมัง คนผู้นี้คงจะมีชื่อเสียงไม่น้อย เพียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นคนในราชวงศ์นี้หรือราชวงศ์ก่อนเท่านั้น…” หลีซื่อเหยี่ยนเดาออกมา
หากเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่ในราชวงศ์นี้ก็มีนักปราชญ์เ
